این مجازات‌های آموزنده

طی چند روز گذشته اخبار جالبی از نقاط مختلف دنیا داشتیم که از محرومیت یا تنبیه شدید فوتبالیست‌ها به‌خاطر بی‌اعتنایی به کرونا حکایت داشت. در عربستان دو فوتبالیست به‌خاطر نقض قوانین آمد و شد شبانه بازداشت شدند، در صربستان هم همین اتفاق برای یک بازیکن دیگر رخ داد و در آلمان باشگاه هرتابرلین سالومون کالو را به‌دلیل شوخی هنگام انجام تست کرونا مدتی تعلیق کرد. با این همه قطعا مهم‌ترین مجازات‌های از این دست، مربوط به محرومیت یک جلسه‌ای دله الی به‌خاطر انتشار ویدئویی از شوخی خودش با کرونا در زمان شیوع آن در چین می‌شود. به این ترتیب ستاره تاتنهام بازی حساس دیشب تیمش برابر منچستریونایتد را از دست داد. پیام‌ها روشن است؛ آنها کرونا را جدی گرفته‌اند و کوچکترین بی‌مبالاتی در قبال آن را به شدت تنبیه می‌کنند، اما در کنارش مشغول تمرین و مسابقه نیز هستند.

   در ایران چه خبر است؟

حالا برگردیم به ایران؛ به جایی که بسیاری از بازیکنان به اصطلاح حرفه‌ای، کلیدی‌ترین و متعارف‌ترین قواعد مقابله با کرونا را نقض کردند، اما کوچک‌ترین برخوردی با آنها صورت نگرفت. از گشت‌وگذارهای دسته‌جمعی و تفریح و تفرج داشتیم تا به قول خداداد عزیزی، شب‌نشینی و قلیان کشیدن. باشگاه‌ها هم اغلب در جریان این مسائل بودند؛ یعنی اصلا تصاویر برخی از این ناپرهیزی‌ها توسط خود این دوستان به انتشار می‌رسید. با این حال قانون‌شکنان و سهل‌انگاران هرگز تنبیه نشدند. تازه برعکس؛ بازیکنی که عکس طبیعت‌گردی‌اش در شمال ایران دست به دست می‌شود، رکورددار مصاحبه در مورد لزوم تعطیلی مسابقات و حفاظت از جان آدم‌ها لقب می‌گیرد! از قرار معلوم کرونا برای ایرانی‌ها و اروپایی‌ها دو معنای کاملا متفاوت دارد؛ برای آنها تهدیدی است که باید با آن ساخت، برای ما اما فرصتی است که می‌شود از آن سوءاستفاده کرد.

   پول‌سازی از هیچ

موضوع اما زمانی جالب‌تر می‌شود که بدانیم در اروپا حتی از همین شرایط برای ایجاد مزیت هم استفاده می‌شود. چنان که گفتیم با وجود تداوم شیوع ویروس کرونا، فوتبال در بالاترین سطح باشگاهی اروپا همچنان ادامه دارد. کشورهای مختلف با در نظر گرفتن تدابیر بهداشتی ویژه مسابقات را دنبال می‌کنند و در این میان خلاقیت‌هایی هم به خرج می‌دهند. بعد از استقبال از کارهای گرافیکی لالیگا برای پر نشان دادن سکوها در اسپانیا، ایتالیایی‌ها هم از این شیوه پیروی کردند. چهارشنبه‌شب در جریان بازی یوونتوس و ناپولی در فینال جام‌حذفی ایتالیا، کارهای گرافیکی انجام شده بود تا بیننده تلویزیونی ورزشگاه را مملو از جمعیت ببیند. ایتالیایی‌ها به همین مقدار هم بسنده نکردند و با حک لوگوی «کوکاکولا» که اسپانسر جدید جام‌حذفی در این کشور است، به نوعی دست به درآمدزایی از سکوهای خالی زدند. در مثالی دیگر، باشگاه رئال‌مادرید از عدم امکان حضور هوادارانش استفاده کرده و مسابقات خانگی‌اش در لالیگا را به کمپ تمرینی‌اش در والدبباس برده است. وقتی تماشاگری در کار نیست، پس استادیوم کوچک آلفردو دی‌استفانو هم می‌تواند میزبان بازی‌ها باشد. پرسپولیس و استقلال اما همین حالا برای برگزاری مسابقات بدون تماشاگرشان در ادامه راه باید زیر بار اجاره‌بهای ۱۰۰ تا ۱۵۰ میلیون تومانی ورزشگاه آزادی بروند. این وسط بعید است که به فکر احدی هم برسد که مثلا پرسپولیس این بازی‌های بدون تماشاگر را می‌تواند در همان ورزشگاه شهید کاظمی برگزار کند!

 

این مطلب برایم مفید است
7 نفر این پست را پسندیده اند