پرسپولیس، امیدوار به آینده

مثل روز روشن است که هر مربی دیگری غیر از گابریل کالدرون هم اگر جای برانکو را می‌گرفت روزگار سختی در پیش داشت. جانشینی با مردی که سه قهرمانی پیاپی به‌دست آورده، انبوهی از رکوردها را به‌جا گذاشته و عمدتا هم برابر رقبای سنتی نم پس نداده، واقعا دشوار بود. در این زمینه بد نیست به احوالات جناب خولن لوپتگی نگاه کنید که چگونه بعد از جانشینی‌اش با زین‌الدین زیدان در رئال‌مادرید، دشوارترین روزهای حرفه‌اش را پشت سر گذاشت. گرفتن جای سرمربی موفق کار راحتی نیست و کالدرون هم با همین شرایط در پرسپولیس مواجه شد. این وسط برخی تصمیمات او مثل نیمکت‌نشین کردن جلال حسینی هم به گرفتاری‌هایش اضافه کرد. شاید اگر برانکو، جلال را بیرون می‌گذاشت، مردم به‌خاطر عناوین و کارنامه‌اش با او کنار می‌آمدند، اما کالدرون تازه‌وارد هنوز اعتباری جمع نکرده بود که به پشتوانه آن چنین تصمیمات ملتهبی بگیرد. قرعه سخت در هفته‌های آغازین هم شد قوز بالای قوز.

به این موضوع باید مقداری هم بدشانسی در مسابقاتی همچون بازی با سپاهان و شهر خودرو را اضافه کنیم تا تصویر درست‌تری از تنگنای مربی آرژانتینی به‌دست بیاید. بالاخره اما با سر رسیدن بازی‌های آسان‌تر، لبخند هم به لب سرخ‌ها نشست. پرسپولیس برابر پیکان یک پیروزی خفیف به‌دست آورد؛ بردی که اگر جونیور در زمین نبود و مثل همین بازی آخر با شاهین بوشهر عالیشاه به‌جای او به میدان می‌رفت، شاید بسیار راحت‌تر به‌دست می‌آمد. قرمزها برابر پیکان نزدیک به ۶۰۰ پاس دادند، ۱۲ شوت زدند و حدود ۱۰ موقعیت گل داشتند. هر چه آن روز بازی گره خورد اما تلافی‌اش در بوشهر درآمد و شاگردان کالدرون با شروع گلزنی از دقایق ابتدایی، به یک برد آسان و روحیه‌بخش دست یافتند. در این بازی علیرضا بیرانوند اولین کلین‌شیت خودش بعد از دربی را انجام داد و پای علی علیپور هم به گلزنی باز شد. بهبود تفاضل گل سرخ‌ها، دیگر حاصل پیروزی درخشان در بوشهر بود و حالا تیم کالدرون امیدوار است با توجه به مسابقات آسان‌تر در ادامه فصل و رویارویی سایر مدعیان با هم، باز هم به صدر جدول برسد.

استقلال؛ مورد تایید سلطان!

از سوی دیگر اما استقلال هم شرایط خوبی دارد. شاگردان آندرا استراماچونی که برای کسب اولین پیروزی در فصل جدید انتظار زیادی کشیدند، حالا با پنج برد پیاپی حذفی و لیگی شرایط بسیار خوبی دارند؛ آن‌قدر که از لحاظ روحی حتی پارگی رباط صلیبی داریوش شجاعیان را هم هضم کرده‌اند و با امید فراوان به مسابقات بعدی فکر می‌کنند. برد خانگی برابر پارس جنوبی جم، هرچند در اواخر مسابقه کمی به چالش کشیده شد، اما به هر حال روند رو به رشد آبی‌ها را استمرار بخشید؛ آن‌قدر که علی پروین، سلطان پرسپولیسی‌ها دیروز در اظهارنظری جنجالی ابراز امیدواری کرده بود کاش قرمزها هم مثل استقلال فوتبال بازی می‌کردند! به هر حال این بلوغ و شکوفایی در بهترین زمان ممکن اتفاق افتاد؛ در شرایطی که استقلال به مسابقات دشوارش برابر تراکتور، سپاهان، شهر خودرو و نفت آبادان نزدیک می‌شود.

نیاز بود که تیم استراماچونی درست در چنین مقطعی به وحدت تاکتیکی برسد و از نظر روانی هم روی یک نقطه ایده‌آل بایستد. شاید تنها مشکل استقلال درحال‌حاضر سر داده شدن شعارهای تکراری علیه مدیرعامل باشگاه باشد؛ فریادهایی که بعد از هر برد و گل بلندتر می‌شوند و کمی هم حالت طنز پیدا کرده است. قطعا در کار امیرحسین فتحی مشکلات زیادی وجود دارد، اما شاید بهتر باشد استقلالی‌ها بیش از هر چیزی به حفظ آرامش تیم‌شان فکر کنند؛ تیمی که باز هم بعد از یک شروع ناموفق در لیگ، حالا راه درست را پیدا کرده است.

این مطلب برایم مفید است
4 نفر این پست را پسندیده اند