مزد مرد آرام

حسینی دیروز یک نشست خبری برگزار کرد تا خداحافظی‌اش از تیم‌ملی را رسمی کند. نشست او که با استقبال چشمگیر اصحاب رسانه همراه بود، با این جملات معنادار از سوی کاپیتان پرسپولیس شروع شد: «خیلی هیجان‌زده هستم. باید از همه حاضران تشکر کنم. فکر نمی‌کردم نشست خبری من این‌قدر شلوغ باشد.» شاید این تعارف ساده اول سخنرانی، اتفاقا مهم‌ترین حرف حسینی باشد؛ آنچه فلسفه حضور امثال او در تیم‌ملی را روشن می‌کند. جلال ۱۲ سال پیراهن تیم‌ملی ایران را پوشید و ۱۱۵ بار برای این تیم به میدان رفت، اما در این مدت حتی یک حاشیه هم نداشت. حسینی بدون اینکه شعار بدهد، به معنای واقعی کلمه گمان می‌کرد «سرباز» تیم‌ملی است و یک سرباز در ازای انجام وظیفه نباید توقع پاداش داشته باشد. به همین دلیل هم او گمان می‌کرد روز اعلام خداحافظی‌اش یک روز عادی خواهد بود؛ تصوری که چندان دقیق از کار در نیامد. این همه ستایش و این همه توجه به سید جلال حسینی، هم مزد سال‌ها آرامش او بود و هم مسیر جاودانگی را به دیگر ستاره‌های جوان فوتبال ایران نشان داد.

این بدرقه باشکوه به فوتبالیست‌های نوپا یادآوری می‌کند که غیر از ادا و اطوار و داد و بیداد و حاشیه ساختن، راه‌های دیگری هم برای جلب توجه وجود دارد؛ از جمله اینکه سرت پایین باشد و صاف و سالم، کار خودت را با کیفیت بالا انجام بدهی. شاید برای سال‌ها تصور کنی به اندازه حق واقعی‌ات دیده نمی‌شوی، اما یک روز بالاخره پاداش وقار و بردباری‌ات را خواهی گرفت. آن روز برای جلال، همین دیروز بود. دیروز که حتی ستاره‌های تیم‌ملی هم با علم به اینکه ممکن است از چشم کارلوس کی‌روش بیفتند، طاقت نیاوردند و صفحات شخصی‌شان را وقف جلال حسینی کردند. جالب است که حسینی حتی دیروز، یعنی پس از رسیدن به آخر خط هم حاضر نشد حتی یک جمله در مورد کی‌روش و حذف ناعادلانه‌اش از جام‌جهانی سخن بگوید. این یعنی وفاداری به تیم‌ملی، حتی بعد از درآوردن پیراهن آن.

هیچ طلبی ندارم

دیروز حسینی در مورد خداحافظی‌اش از تیم‌ملی گفت: «رویایم این بود که در دومین جام‌جهانی هم حضور داشته باشم، اما نشد. جا دارد از خانواده‌ام تشکر کنم که همیشه کنارم بودند و زحمت کشیدند و توانستیم با هم روزهای سخت را پشت‌سر بگذاریم. همچنین هواداران همیشه از من حمایت کرده‌اند. من شرمنده هواداران هستم و تلاش می‌کنم که دل آنها را شاد کنم. این تصمیم را از ماه‌ها قبل گرفتم و هر بار مردد می‌شدم. هر تصمیمی سختی‌های خاص خود را دارد. بعد از صحبت با برانکو و گرشاسبی این تصمیم را گرفتم. قرار بود جمعه خداحافظی کنم که به شنبه موکول شد.» سید جلال در ادامه از همه مربیانش در تیم‌ملی قدردانی می‌کند و البته اسم کی‌روش را هم از قلم نمی‌اندازد: «از برانکو تشکر می‌کنم که من را به تیم‌ملی دعوت کرد. از قلعه‌نویی تشکر می‌کنم که به من بازی داد و همیشه کنارم بود. از دایی تشکر می‌کنم که در تیم‌ملی و باشگاه کنارم بود. از آقای قطبی ممنونم که کمکم کرد. همچنین از آقای کی‌روش تشکر می‌کنم که هفت سال با من کار کرد و خیلی به من کمک کرد.»

از حسینی پرسیده شد آیا انتخاب این مقطع برای خداحافظی با این هدف بود که فشارها از تیم‌ملی برداشته شود؟ کاپیتان پرسپولیس هم جواب داد: «خودم همیشه تلاش می‌کنم تا تنش‌ها از بین برود. در بازی با تراکتور هم با مسعود شجاعی بیانیه صادر کردیم تا تنشی در بین هواداران به وجود نیاید. برای همین سعی می‌کنم هیچ اتفاقی برای تیم‌ملی نیفتد.» آیا ممکن است نظر جلال عوض شود و در صورت دعوت به تیم‌ملی برای جام‌ملت‌ها، دوباره برگردد؟ خودش آن را منتفی می‌داند و می‌گوید: «تا جایی که توانستم تلاش کردم. اگر جایی نتوانستم خارج از توانم بود. وقت این است که تمرکزم را روی باشگاه بگذارم. الان پرسپولیس بیشتر از هر زمانی به من و سایر بازیکنان نیاز دارد. مطمئنا تصمیمم را عوض نمی‌کنم.» شماره ۴ تیم‌ملی درباره مطالباتش بابت پاداش‌ها هم گفت: «من هیچ طلبی از تیم‌ملی ندارم.»

برانکو: اشتباه کردم

دیروز حمیدرضا گرشاسبی، حسین ماهینی، برانکو ایوانکوویچ و سایر اعضای کادرفنی پرسپولیس هم همراه حسینی در نشست خبری حاضر شدند. جالب اینکه برانکو در حضور جلال به یک اشتباه اعتراف کرد: «حدود ۱۰ سال پیش من جلال را به تیم‌ملی دعوت نکردم. اعتراف می‌کنم که آن موقع اشتباه کردم. اگر الان سرمربی تیم‌ملی بودم، قطعا جلال در کادر بازیکنانم حضور داشت. البته من علیه هیچ‌کس صحبت نمی‌کنم. ایشان به‌عنوان بهترین دفاع ایران از طرف مربیان و بازیکنان رای آورده است.»