آیا این پروژه به سود مردم است؟

اختلال در فروش اینترنتی بلیت در حالی رخ ‌داد که خیل مراجعان به سایت، حتی برای یک دقیقه هم قادر به ترک سیستم و رسیدگی به کارهای روزمره خودشان نبودند؛ چراکه اولا معلوم نبود سایت چه زمانی باز خواهد شد و ثانیا وقتی همین اتفاق در مورد بلیت‌های بازی برگشت با السد رخ داد، با بازگشایی سایت مشخص شد تمام بلیت‌های طبقه اول در شرایط اختلال(!) به فروش رسیده است. به علاوه مسوولان برگزاری مسابقه به دفعات اعلام کرده‌اند روز انجام بازی هیچ بلیتی در ورزشگاه به فروش نخواهد رسید و همه متقاضیان حتما باید بلیت را به شیوه اینترنتی خریداری کنند. با این شرایط مردم حق داشتند پای سیستم باقی بمانند و مدام رفرش کنند؛ اما آیا این مساله «نقض غرض» بلیت‌فروشی الکترونیکی نیست؟

یادمان باشد فلسفه این اقدام آن است که هواداران فوتبال بتوانند با کمال آرامش و در اسرع وقت صندلی خودشان را برای حضور در ورزشگاه رزرو کنند و تا نیم‌ساعت قبل از بازی مشغول زندگی عادی باشند؛ اما آیا واقعا تجربه بلیت‌فروشی اینترنتی در ایران به همین مقصد منتهی شده است؟ آیا حقیقتا اجرای این پروژه به شکل کنونی، باعث صرفه‌جویی در وقت و انرژی مردم می‌شود؟ تازه یادمان باشد معطلی چند ساعته پای سیستم تنها بخش زجرآور خرید بلیت نیست؛ چراکه شما باز هم باید از صبح روز برگزاری بازی در ورزشگاه حاضر باشید تا بتوانید روی سکو بروید. هنوز فراموش نکرده‌ایم که در بازی با السد، هوادارانی از شهرستان به تهران آمده بودند که با احتساب پول پرواز و خرید بلیت در بازار سیاه چند میلیون تومان هزینه کرده بودند؛ اما نهایتا به دلیل پر بودن ورزشگاه پشت در ماندند و حتی امکان تماشای مسابقه از تلویزیون را هم به دست نیاوردند. خب آیا این، واقعا یک پروژه رفاهی به سود مردم به شمار می‌آید؟ با این شرایط شاید بهتر باشد تا زمان فراگیری شیوه صحیح و مطمئن فروش بلیت، مثل دهه‌های گذشته بلیت را از صبح روز مسابقه در ورزشگاه به فروش برسانیم؛ این‌طوری حداقل همان یک روز از مردم سلب آسایش می‌شود و جنگ اعصاب تهیه اینترنتی بلیت و عرضه آن در بازار سیاه‌های مجازی هم به وجود نمی‌آید!

مراجعه یک میلیون و ۲۰۰ هزار نفر

واضح است که اصلی‌ترین دلیل از کار افتادن سایت و تحویل پیغام اعصاب خردکن «لطفا منتظر باشید» به مردم، هجوم چشمگیر هواداران به سایت مورد نظر بوده است. دیروز خبرگزاری فارس به نقل از مدیران بلیت‌فروشی مدعی شد در دقایق اولیه آغاز پروسه، بیش از یک میلیون و ۲۰۰ هزار نفر به‌طور همزمان به سایت مراجعه کرده‌اند که همین مساله باعث اختلال در پایگاه مورد اشاره شده است. سوال اساسی اما این است که آیا بعد از تجربه بازی با السد، دوستان نمی‌دانستند که برای فینال لیگ قهرمانان هم همان اشتیاق و هجوم وجود خواهد داشت؟ تازه یادمان باشد این استقبال با وجود شکست پرسپولیس در بازی رفت اتفاق افتاده و معلوم نیست اگر قرمزها آن بازی را با پیروزی پشت‌سر می‌گذاشتند چه اتفاقی رخ می‌داد. آیا در این شرایط نمی‌شد با تدابیری همچون افزایش پهنای باند، جلوی تکرار این داستان را گرفت؟ چند بار دیگر باید شاهد چنین اتفاقاتی باشیم تا هوادار فوتبال به ساده‌ترین حقش برسد؟ آیا بلیت‌های مسابقه رفت در ژاپن هم به همین شکل به فروش رسید؟ آقای گرشاسبی که از بلیت ۲۸ دلاری ژاپنی‌ها حرف می‌زند و تلویحا منت ارزان بودن بلیت در ایران را بر سر مردم می‌گذارد، آیا ساده‌ترین زیرساخت‌های اینترنتی را برای خدمت‌رسانی به مردم فراهم کرده است؟ حالا زیرساخت‌های فیزیکی و رفاهی خود ورزشگاه به کنار...