سوخت‌وسوز میلیاردی تبلیغات محیطی

سال‌هاست که درمورد ضعف فدراسیون فوتبال و سازمان لیگ در زمینه بهره‌برداری از فرصت تبلیغات محیطی ورزشگاه‌ها صحبت می‌شود. در این حوزه هر بار قراردادهای ناقص با ارقام کاهشی منعقد می‌شود که در نهایت طرف قرارداد همان مبالغ را هم تسویه نمی‌کند و تنها مطالبات انباشته را برای باشگاه‌ها به همراه می‌آورد. فدراسیون فوتبال که از دو مجری قبلی تبلیغات محیطی طلبکار است و زورش نمی‌رسد این پول را بگیرد، در این دوره حتی در انعقاد قرارداد جدید و اجرای تبلیغات هم به مشکل خورده است. بر این اساس در دو هفته اول لیگ برتر بسیاری از ورزشگاه‌های میزبان مسابقات فاقد تبلیغات محیطی بود.

در شرایطی که سازمان لیگ گفته بود امسال حق تبلیغات را به کسی واگذار نمی‌کند و خودش «مشتری‌یابی» خواهد کرد، فعلا شاهد نقصان جدی در این حوزه هستیم. دیروز دوستان در سازمان لیگ مدعی شده‌اند از هفته چهارم تبلیغات محیطی در تمامی ورزشگاه‌ها انجام خواهد شد، اما حتی در صورت تحقق این وعده هم سه هفته اول تقریبا سوخت شده است. بیایید قراردادهای پنجاه و صد میلیارد تومانی را فراموش کنیم و فکر کنیم سازمان لیگ امسال فقط بیست میلیارد تومان درآمد محقق و قطعی از تبلیغات محیطی خواهد داشت؛ در این صورت با همین سه هفته تعلل، چیزی حدود دو میلیارد تومان ضرر متوجه باشگاه‌ها شده است؛ چراکه کسر «سه سی‌ام» مسابقات لیگ برتر بدون تبلیغات محیطی برگزار شده و طبعا کسی بابت آن پول نخواهد داد.

بلیت‌فروشی الکترونیک چه شد؟

بعد از غائله بلیت‌فروشی الکترونیک که مشخص شد فدراسیون فوتبال در آن تن یه یک تعهد غیرمنطقی داده است، قرارداد مزبور با شرکت برهان مبین لغو شد، اما به هیچ وجه انتظار نمی‌رفت الغای آن قرارداد به منزله حذف کل سیستم بلیت‌فروشی اینترنتی باشد. درحال‌حاضر تمامی تجهیزات برهان مبین از گیت‌های ورودی ورزشگاه آزادی حذف شده و مثل بیست سال قبل تمامی بلیت‌ها به‌صورت دستی در محل استادیوم به فروش می‌رسد! پس قرارداد بعدی چه شد؟ فروش اینترنتی بلیت کجا رفت؟ آیا تنها همین یک شرکت می‌توانست این کار بسیار ساده را در فوتبال ایران انجام بدهد؟

خیال آسوده باشگاه‌های بدهکار

امسال هم مثل هر سال قبل از شروع لیگ برتر اعلام شد باشگاه‌های بدهکار حق ثبت قرارداد و استفاده از بازیکنان جدیدشان را ندارند و البته امسال هم مثل هر سال قشنگ معلوم بود که این قانون اجرا نخواهد شد! به‌عنوان مثال از استقلال به‌عنوان یکی از باشگاه‌های بدهکار و محروم یاد می‌شد، اما دیدیم که آبی‌ها به راحتی قراردادهای جدید را بستند و از نفرات‌شان هم استفاده کردند. حتی تیم‌های کم نام‌ونشان‌تر هم در این زمینه در حاشیه امنیت هستند؛ مثل پدیده مشهد که تا یک ساعت پیش از بازی هفته اول برابر پرسپولیس اجازه حضور در زمین را نداشت، اما با چک شهردار مشهد مشکل حل شد و مجوز موقت برای این باشگاه صادر شد. انتظار می‌رود عمر صدور این مجوزهای موقت تا هفته سی‌ام و پایانی لیگ برتر دراز باشد!

معضل مالکیت مشترک

داستان فعالیت دو باشگاه زیر نظر محمدرضا زنوزی هم عالی است. در حالی که این سرمایه‌دار تبریزی امسال به تازگی سهام باشگاه تراکتورسازی را از آن خود کرده، دیگر باشگاه او یعنی گسترش‌فولاد هم همچنان در لیگ برتر فعال است. این اتفاق درحالی رخ می‌دهد که طبق قوانین هیچ دو باشگاهی نمی‌توانند با یک مالک در یک رده فعال باشند. حالا پرسپولیس و استقلال چون هر دو دولتی هستند به نوعی از این قانون مستثنی شده‌اند که تازه آن هم غلط است، اما اینکه یک شخص حقیقی دو تیم در لیگ برتر داشته باشد، حقیقتا بی‌نظیر است. بنا بود برای رفع این مشکل گسترش‌فولاد به مجموعه دیگری واگذار شود که این اتفاق رخ نداد و حالا ظاهرا قرار شده با تغییر اسم این باشگاه به «ماشین‌سازی» سر و ته همه چیز هم بیاید!