اتفاق بی‌نظیر

این نخستین بار است که تمام هم‌گروهی‌های ایران در جام‌جهانی، در مرحله یک‌هشتم نهایی حذف می‌شوند. در جام جهانی ۱۹۷۸ تیم‌ملی پرو در مرحله یک‌چهارم نهایی به برزیل باخت و حذف شد اما هلند تا فینال پیش رفت و در بازی نهایی مغلوب تیم میزبان یعنی آرژانتین شد. ۲۰ سال بعد، یکی از هم‌گروهی‌های ایران یعنی یوگسلاوی در یک‌هشتم به هلند باخت و حذف شد اما آلمان به جمع ۸ تیم برتر رسید و مقابل کرواسی شکست خورد. در ۲۰۰۶ پرتغال و مکزیک از گروه ایران صعود کردند. مکزیک در مرحله یک‌هشتم نهایی و در دقایق ابتدایی از آرژانتین پیش افتاد اما سپس ۲ گل خورد و حذف شد. گل دوم آرژانتین در آن بازی، ضربه پای چپ باورنکردنی ماکسی رودریگز بود که بدون آن، شاید هم‌گروهی‌مان موفق به حذف آلبی‌سلسته می‌شد. در همان جام پرتغال شگفتی‌سازی کرد و با حذف بزرگانی چون انگلستان و هلند، به نیمه‌نهایی رسید. آنها اما پای فینال فقط مغلوب ضربه پنالتی زیدان شدند. ۸ سال بعد نیز از گروه ایران آرژانتین توانست تا فینال پیش برود و آنجا در کمال شایستگی مغلوب آلمان شد؛ اما این بار هیچ کدام از هم‌گروهی‌های تیم‌ملی کشورمان نتوانستند در جمع ۸ تیم برتر حاضر باشند یا به مراحل بالاتر برسند.

حال خراب دو مدعی

در نگاه اول به‌نظر می‌رسید پرتغال و اسپانیا در زمره مدعیان فتح جام قرار می‌گیرند، اما با شروع مسابقات نظر کارشناسان دنیا در این مورد تغییر کرد. پرتغال که در جام ملت‌های اروپا هم با شرایطی خاص و به اتکای خوش‌اقبالی موفق به کسب عنوان قهرمانی شده بود، در این جام بیش از حد متکی به کریس رونالدو نشان داد. ستاره رئال‌مادرید چهار گل اول پرتغال در این تورنمنت را به‌ثمر رساند و چهار امتیاز برای این تیم گرفت، اما به‌خصوص از بازی دوم با مراکش معلوم بود که پرتغال حال و روز خوشی ندارد. تیم آفریقایی در آن بازی هر بلایی که دلش خواست سر پرتغال آورد. آنها بعد از آنکه روی یک ضربه کرنر غافلگیر شدند و دروازه‌شان توسط رونالدو باز شد، ۹۰دقیقه تمام با همه وجود روی دروازه سلسائوی اروپا فشار آوردند، اما توپ‌ها گل نشد.

آمار فیفا می‌گوید در آن بازی موقعیت‌های گل ۱۶ به ۱۰، درصد مالکیت توپ ۵۳ به ۴۷ و تعداد پاس‌ها ۴۶۶ به ۳۸۷ به سود مراکش بوده؛ آنچه باید پیش از بازی سوم به ما می‌آموخت می‌توان پرتغال را عقب نشاند، اما ما این کار را نکردیم. در مورد اسپانیا هم شاید مهم‌ترین عامل ناکامی این تیم، اتفاقات حیرت‌انگیزی بود که در فاصله یک روز به شروع جام رخ داد؛ جایی که افشای خیانت لوپتگی به تیم‌ملی و عقد قرارداد او با باشگاه رئال‌مادرید منجر به اخراج این مربی و جایگزینی فوری فرناندو هیه‌روی بی‌تجربه با وی شد. این اتفاق شاکله تیمی اسپانیا را به هم ریخت و باعث شد لاروخا در زمین بازی نمایش‌های بی‌جان و کم‌رمقی ارائه بدهد. آمار می‌گوید اسپانیا در جام‌جهانی فقط یک پیروزی برابر ایران به دست آورد و تنها یک کلین‌شیت به ثبت رساند که آن هم مقابل تیم کشورمان بود. در طول این بازی‌ها هفت ضربه داخل چارچوب دروازه دخه‌آ شلیک شد که شش تای آنها به تور چسبید. دخه‌آ فقط یک سیو برابر مراکش داشت و صد افسوس تنها تیمی که هیچ ضربه‌ای داخل چارچوب گلر افول کرده و بحران‌زده اسپانیا نزد، ایران بود.

استراتژی اشتباه

شاید اشتباه بزرگ فوتبال ایران در این جام‌جهانی از روز قرعه‌کشی شروع شد؛ جایی که بعد از مشخص شدن گروه‌بندی، ما به گروه خودمان لقب «مرگ» دادیم و آنقدر در طبل قدرت رقبا کوفتیم که اعتماد به نفس بازیکنان‌مان از بین رفت. تیم ایران در تک‌حمله‌های جام بیست‌ویکم نشان داد اگر اعتماد به نفس داشته باشد می‌تواند به راحتی روی هر دروازه‌ای خطر ایجاد کند، اما ما با بزرگنمایی شرایط گروه، این حس را در بچه‌ها کشتیم و آنها را به کسب نتایج آبرومندانه راضی نگه داشتیم. حالا هم نه ما داخل جام باقی مانده‌ایم و نه قاتلان‌مان!