قهرمانی اخیر، هفتمین قهرمانی استقلال در تاریخ مسابقات حذفی است و جالب اینکه چهار عنوان قهرمانی این تیم در فصولی به دست آمده که سرخپوشان قهرمان لیگ شده‌اند؛ یک بار در سال۷۵، یک بار در سال۸۱، یک بار در سال۸۷ و حالا هم در سال۹۷. از هفته‌ها پیش مشخص بود که پرسپولیس قهرمان لیگ برتر خواهد شد و به همین دلیل استقلالی‌ها با تمام توان برای قهرمانی جام‌حذفی تلاش کردند تا مقابل رقیب دیرینه دست خالی نباشند؛ ماموریتی که نهایتا با موفقیت به پایان رسید و استقلال با برتری در بازی فینال برابر خونه‌به‌خونه بابل جام قهرمانی را از آن خود کرد. به این ترتیب استقلال با هفت عنوان قهرمانی و فاصله دو جام نسبت به پرسپولیس، جایگاه خودش را در صدر جدول پرافتخارترین تیم‌های ادوار جام‌حذفی تثبیت کرد.

هرچند ارزش مهم‌تر این موفقیت، دلگرمی وینفرد شفر برای کار در آینده است. همگان اذعان دارند که سرمربی آلمانی از زمان حضورش در استقلال این تیم را متحول کرده و آثار فنی کار وی بر مجموعه آبی‌ها کاملا نمایان است. استقلال با وجود نمایش‌های درخشان در ثلث‌های دوم و سوم لیگ برتر نهایتا آنجا نتوانست به‌عنوانی بهتر از سومی دست بیابد که واقعا برای کیفیت فنی این تیم اندک بود. قهرمانی در جام‌حذفی اما توانست این حفره را پر کند و فصل خوب استقلالی‌ها را به فتح یک جام بیاراید. این قهرمانی می‌تواند سرمایه‌ای برای استقلال به منظور کار بیشتر و بهتر در فصل بعد باشد؛ به‌ویژه که موفقیت مزبور در روزی به‌دست آمد که وینفرد شفر هم بعد از شایعات گوناگون قراردادش را با باشگاه به مدت دو فصل دیگر تمدید کرد.

قهرمانی دشوار

از مجموع پنج حریفی که استقلال در جام‌حذفی شکست داد، چهار تیم لیگ یکی بودند. در واقع غیر از نفت آبادان لیگ برتری، سایر رقبای استقلال در مسیر فتح جام‌حذفی از دسته اول پیش روی این تیم قرار گرفتند. گل‌گهر سیرجان، نساجی مازندران، ایرانجوان بوشهر و نهایتا خونه‌به‌خونه بابل. وقتی سیمای تیم بابلی به‌عنوان رقیب آبی‌ها در بازی نهایی جام‌حذفی مشخص شد، شاید مجموعه باشگاه استقلال تصور می‌کرد کار تمام شده و دیگر مانعی برای برگزاری جشن قهرمانی در خرمشهر وجود ندارد. در طول یک هفته گذشته نیز ناکامی خونه‌به‌خونه در صعود به لیگ برتر و همچنین حواشی این باشگاه که منجر به اعلام رسمی انصراف این تیم از حضور در فینال جام‌حذفی شد، خیال استقلال را راحت‌تر کرد که حریفی دست و پا بسته مقابل آنها قرار خواهد گرفت.

به همین منظور آبی‌ها خیلی ریلکس از تی‌شرت‌های ویژه قهرمانی‌شان در جام‌حذفی رونمایی کردند و رضا افتخاری هم به‌عنوان مدیرعامل باشگاه در فاصله چند ساعت به آغاز بازی در مصاحبه‌ای عجیب گفت: «فینال حذفی همان بازی با نفت آبادان بود که بردیم!» با این وجود زمانی که بازی شروع شد، معادلات به کلی تغییر یافت. خونه‌به‌خونه در این بازی فراتر از حد انتظار ظاهر شد و به‌ویژه در نیمه دوم به شدت استقلال را تحت فشار گذاشت. در یک صحنه اگر مهار استثنایی مهدی رحمتی نبود، شاید حتی سرنوشت فینال عوض می‌شد. در مجموع استقلال بر خلاف مسابقات لیگ که در آنها پیروزی‌های پرگل و مقتدرانه‌ای کسب کرد، در جام‌حذفی به بازی اقتصادی رو آورد. از مجموع پنج پیروزی استقلال در جام‌حذفی، چهار برد با برتری یک‌گله رقم خورد؛ از جمله همین پیروزی در بازی فینال که با تک گل مامه تیام به‌دست آمد.

آخرین فینال خرمشهر؟

در این چند سال فدراسیون فوتبال در اقدامی پسندیده میزبانی فینال جام‌حذفی را به خرمشهر بود تا حداقل بخش بسیار کوچکی از دین جامعه فوتبال به این شهر عزیز ادا شود، اما سه فینالی که تا کنون آنجا برگزار شده با حواشی زیادی همراه بوده است. شاید در دو فصل گذشته چون ذوب‌آهن و نفت تهران به‌عنوان تیم‌های کم‌هوادار جام قهرمانی را بردند، کم‌وکاستی‌ها زیاد به چشم نیامد، اما این بار قهرمانی استقلال که باید با برگزاری یک جشن بزرگ همراه می‌شد، هرج و مرج شدید حاکم بر ورزشگاه را نمایان کرد. گذشته از آنکه در طول بازی بارها تماشاگران به سمت زمین یورش بردند، جشن پایانی استقلال هم تحت تاثیر هجوم دسته‌جمعی هواداران قرار گرفت؛ طوری که مدال یادبود دو بازیکن استقلال و دوربین عکاسی یک خبرگزاری به سرقت رفت و برای لحظاتی حتی جام قهرمانی هم مفقود شد که آن را بیرون ورزشگاه پیدا کردند! با این شرایط طبعا گزینه تغییر محل میزبانی فینال جام‌حذفی مورد بررسی خواهد گرفت. کاش مسوولان استانی کمی با وسواس، همت و درایت بیشتر کار کنند تا روند پسندیده برگزاری فینال در شهر خون و قیام، متوقف نشود.