نیلوفر قدیری

شرکت ساختمانی بن‌لادن در عربستان از بزرگترین شرکت‌های ساخت و ساز در خاورمیانه و از ثروتمندترین بنگاه‌های تجاری کل منطقه است. یکی از ده‌ها برادر بن لادن که از مدیران بخش ساخت و ساز سازه‌های عظیم این شرکت است هفته گذشته قراردادی را امضا کرد که می‌تواند شروع یکی از عظیم‌ترین پروژه‌های مهندسی و ساختمانی دنیا باشد. این قرارداد را اسماعیل عمر گوله شخص رییس‌جمهور جیبوتی با طارق بن‌لادن برادر ناتنی اسامه بن‌لادن امضا کرده‌است. او در این قرارداد، زمینی به مساحت ۵۰۰ کیلومتر مربع را در اختیار شرکت ساختمانی بن‌لادن قرار داد تا شهر نور، اولین شهر از سری ۱۰۰ شهر نورانی که این شرکت قرار است در سراسر دنیا بسازد را در آن بنا کند. در تبلیغاتی که شرکت بن‌لادن برای این پروژه عظیم ساختمانی تهیه و منتشر کرده، آمده است که این مجموعه شهرها آرزوی همه انسان‌های کره زمین است. این شهرها قرار است اولین شهرهای محیط زیستی قرن ۲۱ باشند.

مهندسان ساختمانی در غرب بر این باورند که این پروژه رویایی است و عملی نخواهد شد، اما شرکت بن‌لادن چند سال است که تبلیغات و مقدمات زیادی برای این پروژه عظیم تدارک دیده است. طارق بن لادن و پسران او در سال‌های اخیر صدها میلیون دلار برای ساخت این پروژه و ایجاد شهرهایی در دو سوی تنگه باب‌المندب در دهانه دریای سرخ، هزینه و سرمایه‌گذاری کرده‌اند. قرار است کار ساخت و ساز این پروژه سال آینده و بعد از اینکه شرایط مالیات مورد توافق دو طرف قرار گرفت، آغاز شود. احمد بن‌لادن پسر طارق و برادرزاده اسامه بن‌لادن در این باره می‌گوید، شهر نور جیبوتی در سال ۲۰۲۵، بیش از ۵/۲میلیون نفر جمعیت خواهد داشت. به گفته او شهر نوری که در یمن قرار است ساخته شود در این سال ۵/۴میلیون نفر جمعیت خواهد داشت. به گفته او برای ساخت این پروژه‌های عظیم چندین میلیون شغل جدید ایجاد می‌شود. فرودگاهی که قرار است برای هر دوی این شهرها ساخته شود، سالانه ۱۰۰ میلیون مسافر را جابه‌جا می‌کند. پل ۲۹ کیلومتری که بر روی این تنگه ساخته می‌شود، در حقیقت جاده‌ای است که کشورهای عربی و آفریقایی را به هم متصل می‌کند. برج‌های این پل از بلندترین برج‌ها بر روی کره زمین است. هزینه ساخت این پروژه عظیم بیش از ۳۰۰میلیارد دلار برآورد شده‌است. این پل عظیم قرار است دو شهر نور در یمن و جیبوتی را به هم وصل کند. به همین دلیل این پل را متصل کننده آسیا و آفریقا می‌خوانند.

به غیر از جیبوتی هیچ دولت آفریقایی هنوز در این باره اظهار نظر نکرده‌است. هیچ اطلاعات فنی و ساختمانی و عمومی درباره اینکه این شهرها قرار است چگونه از نظر انرژی پاک و خودکفا باشند، منتشر نشده‌است. کشور جیبوتی با ۸۰۰هزار نفر جمعیت، کشوری داغ است که با کمبود آب مواجه است. این کشور تقریبا همه مواد غذایی خود را وارد می‌کند و بیش از ۱۵۰هزار نفر از مردم این کشور با قحطی رو‌به‌رو هستند. در کشور اتیوپی همسایه جیبوتی هم مردم با شرایط سخت و گرسنگی زندگی می‌کنند. یمن هم با درگیری‌های گاه و بی‌گاه میان شیعیان و دولت و همچنین حملات القاعده رو‌به‌رو است و از نظر سرمایه‌گذاری آن هم در پروژه‌ای به این عظمت، گزینه مناسبی به نظر نمی‌رسد. دولت یمن به دلیل همین درگیری‌ها از دادن ویزا به همراهان طارق بن‌لادن برای ورود به صنعا خودداری کرده‌است.

این پروژه عظیم علاوه بر بن‌لادن یک مهندس و مدیریت پروژه دیگر دارد که یک مهندس بازنشسته نیروی دریایی آمریکا است. نیروهای امنیتی که قرار است از این پروژه عظیم محافظت کنند هم از نیروهای نظامی بازنشسته آمریکا هستند. حضور این نیروها و همچنین سرمایه‌گذاران کمکی مانند لاکهید مارتین که از شرکت‌های وابسته به وزارت دفاع آمریکاست، موجب بدبینی اعراب نسبت به این پروژه عظیم ساختمانی شده‌است. بعضی از همین مخالفان بدبین این پرسش را مطرح می‌کنند که چرا شرکت بن‌لادن در نقطه‌ای از آفریقا که جمعیت بیشتری دارد و از نظر ثروت و وضعیت آب و هوایی شرایط بهتری دارد، این پروژه را اجرا نمی‌کند.

یمن و جیبوتی بر خلاف دیگر کشورهای منطقه، پولی برای هزینه کردن در چنین پروژه‌هایی ندارند. شرکت بن‌لادن قصد دارد که این شهرهای جدید را از طریق خطوط آهن به دبی متصل کند.

در این پروژه مهندسان معماری از انگلیس و آمریکا هم همکاری می‌کنند. قرار است اولین مرحله از این شهرهای جدید ۱۸ ماه دیگر آماده شود.

پل ۲۹ کیلومتری در دهانه دریای سرخ قرار است کشورهای عربی و آفریقایی را به هم متصل کند