سریبونروانگ که در آن زمان یک «پسکاتارین» (نوعی از گیاهخواری که در آن فقط گوشت غذاهای دریایی مصرف می‌کنند) بود، از پختن غذاهای سنتی کشورش که آن را از مادرش آموخته بود، لذت می‌برد (غذاهای تایلندی عمدتا دریایی هستند که با سبزیجات، شیر نارگیل و ادویه درست می‌شوند). سریبونروانگ می‌گوید: «در نیویورک حداقل در آشپزخانه ۲۰ تا از دوستانم آشپزی کرده‌ام. وقتی به کشورهای دیگر می‌روم، مواد غذایی تایلندی را با خودم می‌برم تا برای میزبانانم غذا درست کنم.»

دومین سرگرمی او مهم‌تر بود. او به باشگاه‌های رزمی مختلفی در نیویورک سر زده بود تا جایی را پیدا کند که در آن به ورزش موی تای که نوعی بوکس تایلندی است بپردازد و سرانجام باشگاهی را در منهتن پیدا کرد و این رشته را در سطح آماتوری آغاز کرد. اما با اینکه این ورزش برایش جذاب و نشاط‌بخش بود، کاهش وزن برای ادامه دادن آن در سطح حرفه‌ای کار ساده‌ای نبود.

سریبونروانگ می‌گوید رژیم غذایی سخت، بیشتر از تمرین‌های سخت به یک ورزشکار فشار می‌آورد؛ «کم کردن وزن، خود یک ورزش دیگر است و درگیری ذهنی بیشتری می‌طلبد.»

در سال ۲۰۱۲ که او برای یکی از مسابقات آماده می‌شد، رژیم گیاهخواری را امتحان کرد که نه تنها توانست بدون هیچ زحمت و تحمل گرسنگی یا کرختی وزن کم کند، بلکه بیش از هر زمان دیگری پرانرژی و خوشحال بود. تنها چیزی که وجود داشت، رژیم غذایی گیاهی او باعث شده بود از انواع دسرها و شیرینی‌ها محروم شود.  سریبونروانگ بعد از تست کردن چند ترکیب مختلف، به کمک همسرش، استارت‌آپ Rawsome Treats را برای عرضه دسرهای گیاهی راه‌اندازی کرد. پای‌های Rawsome کاملا خام، گیاهی و بدون گلوتن هستند. سریبونروانگ برای تولید این دسرها به جای استفاده از شکر تصفیه شده برای فیلینگ شیرین، از گیاه آگاوه، کاکائو خرد شده، روغن نارگیل و خرما استفاده می‌کند. همچنین او به جای استفاده از آرد و گندم، خمیر زیر پای را از بادام هندی خرد شده، گردوی آمریکایی و گوشت نارگیل تازه درست کرد.

وقتی سریبونروانگ اولین بار درست کردن این دسرها را شروع کرد، به هیچ وجه قصد نداشت کسب‌وکاری را استارت بزند. خودش می‌گوید: «یک روز مواد را برداشتم و یک پای درست کردم و تصمیم گرفتم بفروشم. هزینه‌های من فقط مواد اولیه بود، چون نه قرار بود پول اجاره جایی را بدهم و نه حقوق کارمندی را.»

او پای‌ها را ابتدا به هم‌باشگاهی‌هایش فروخت، چون می‌دانست آنها هم دشواری رژیم‌های غذایی محدودکننده را دارند. سریبونروانگ می‌گوید: «سختی کمپ‌های رزمی باعث می‌شود ورزشکاران معمولا بدخلقی ‌کنند و از دنیا متنفر شوند. وقتی درد یا خوشحالی مشترکی را با مشتریان خود دارید، پیوندی با آنها پیدا می‌کنید.» او اضافه می‌کند که برای صاحبان کسب‌وکارهای کوچک جدید، پیدا کردن این پیوند مشترک با مشتریان بسیار مهم و حیاتی است.

او در مرحله بعد، بازاریابی و فروش در باشگاه‌های دیگر را شروع کرد و حتی به تبلیغات در محل برگزاری مسابقات حرفه‌ای ورزش موی‌تای پرداخت. خیلی زود محصولاتش بین ورزشکاران حرفه‌ای و آماتور، شرکت‌کنندگان در مسابقات و دیگر افرادی که به خاطر سلامتی خود به باشگاه می‌روند، طرفدار پیدا کرد. ارائه محصول به این بازار که به شدت فرعی بود، کمک کرد سریبونروانگ مشتریان وفاداری پیدا کند که با تبلیغات دهان به دهان به رشد او کمک کردند.  او می‌گوید: «خیلی از اطرافیان پیشنهاد می‌دادند محصولاتم را برای فروش به محل مسابقات ببرم، اما من فکر می‌کردم حاضرین پیتزا و نوشابه را ترجیح می‌دهند. وقتی در اولین حضورم همه دسرها را فروختم، به قدرت حضور فیزیکی و تماس مستقیم با مشتری پی بردم.»

سریبونروانگ خیلی زود فهمید که دوست دارد کسب‌وکار دسرهای گیاهی خود را به‌صورت تمام وقت دنبال کند، اما برای موفق شدن، به طیف مشتریان بیشتری نیاز داشت و باید تعداد بیشتری از طرفداران غذاهای گیاهی را پیدا می‌کرد.

در سال ۲۰۱۳ او وب‌سایتی را راه‌اندازی کرد و سفارش‌هایی را که از طریق آن می‌گرفت در نیویورک توزیع می‌کرد. در ابتدای کار، فیلینگ دسرها خامه‌ای بود که از میوه‌هایی مثل لیچی، خرمالو و البته نارگیل درست شده بود. اما بعدا خلاقیت بیشتری به خرج داد و آیتم‌های جدیدی مثل دسرهای درست شده از پودر گیاه ماچا، تیرامیسو و رد ولوت را به منو اضافه کرد. محصولات تازه، فروشگاه آنلاین او را رنگارنگ کرده بود و پیج اینستاگرام او با این رنگ‌بندی‌های متنوع از دسرها توانست بیش از ۱۳ هزار فالوئر جذب کند.  سریبونروانگ مشارکت با چند رستوران را هم شروع کرد و به آنها کمک کرد غذاهای مخصوص گیاهخواران را به منوی خود اضافه کنند. او می‌گوید: «در کنار افزایش کسب‌وکار عمده‌فروشی، با درخواست‌های زیادی برای خرده‌فروشی هم مواجه شدیم. بنابراین، فکر کردیم بهترین کار این است که این دو را ترکیب کنیم.» در سومین سال فعالیت، سفارش‌ها به قدری زیاد شده بود که سریبونروانگ می‌گوید استرس گرفته بودم نتوانم از پس آنها بربیایم و به علاوه آشپزخانه خانه ظرفیت کافی برای این حجم از سفارش را نداشت. بنابراین با ۲۰۰ هزار دلار سرمایه شخصی، او فروشگاه دسر Rawsome را در منهتن افتتاح کرد. پیش‌بینی می‌شود این فروشگاه که در حال حاضر توجه مردم محلی و توریست‌ها را جلب کرده، در سال ۲۰۱۸ بین ۱۵۰ تا ۲۵۰ هزار دلار درآمدزایی داشته باشد.