اما اثر انقلاب تکنولوژیک بر اقتصادها و جوامع از قبل مشخص نیست و می‌تواند با سیاست‌هایی در سطوح محلی، ملی و جهانی شکل بگیرد. برای اینکه انقلاب صنعتی چهارم را اهرمی برای پیشرفت و رفاه جمعی قرار دهیم، به چارچوب‌های نظارتی، پروتکل‌ها و سیستم‌های سیاسی نیاز داریم که مزیت‌های جامع و عادلانه را تضمین کنند. مهم‌تر از آن، باید این واقعیت را بپذیریم که تحول تدریجی تکنولوژی در یک زمینه اجتماعی وجود دارد و فقط یک مورد کسب‌وکار نیست. برای تحقق چنین استدلالی، باید رویکردهای هنجاری و قانونی طراحی شوند تا تضمین شود این اتفاق انسان-محور است. فلسفه هندی ترکیب علم و معنویت برای هم‌زیستی مسالمت‌آمیز، بر نبوغ و سازش‌پذیری انسان تاکید دارد. ظهور انقلاب صنعتی چهارم به هند کمک می‌کند بر فازهای سنتی توسعه غلبه کند و تحول به سوی یک کشور توسعه‌یافته را تسریع کند. استفاده بهینه و استراتژیک از این تکنولوژی‌هایی که گفته شد، می‌تواند ترکیبی قوی از منابع و زیرساخت‌ها را بسازد که به کیفیت بهتر و رشد پایدارتر منجر می‌شود. نقش هند که بیش از ۵۰ درصد جمعیت آن زیر ۲۷ سال است، در شکل‌دهی برنامه جهانی انقلاب صنعتی چهارم، بسیار محوری خواهد بود.

انقلاب صنعتی چهارم وعده‌های زیادی برای این کشور به دنبال دارد. همان‌طور که آقای مودی، نخست‌وزیر هند، عنوان کرده، هوش مصنوعی می‌تواند به طور موثری برای کاهش فقر و توسعه زندگی کشاورزان به کار رود. هوش مصنوعی کاربردهای گسترده‌ای در بخش‌های مختلف دارد – از پزشکی و داروسازی گرفته تا امور قضایی، تولید و مالی. به طور مشابه، تکنولوژی بلاک‌چین کارکردهای بالقوه‌ای در طیف گسترده‌‌ای از مسائل دارد – از جریانات داده گرفته تا تدارک خدمات دولتی در آینده و مدیریت منابع طبیعی.این امکانات به هند کمک می‌کند مناقشات ملکی را کم کند، شفافیت را افزایش دهد و با فساد مبارزه کند. به علاوه، سیستم‌های هواپیماهای بدون سرنشین یا همان پهپادها، می‌توانند بازدهی محصولات کشاورزی را افزایش دهند و مشاغل خطرناک را امن‌تر کنند و به جمعیت‌هایی که در مناطق دوردست زندگی می‌کنند، خدمات بدهند. پهپادها نقش مهمی در برنامه آقای مودی برای دو برابر کردن درآمد کشاورزان تا سال ۲۰۲۲ دارند.

انقلاب صنعتی چهارم جدا از جامع بودن و سریع بودن، بسیار گذرا است که نیاز به ایجاد مدل‌های منعطف و دینامیک را تقویت می‌کند تا بتوان به راحتی به تغییرات واکنش نشان داد و اثر آن را بهینه کرد. مجمع جهانی اقتصاد با شناسایی پتانسیل‌های هند برای پیشبرد انقلاب صنعتی چهارم و تاثیرگذاری بر آن، با دولت این کشور مشارکت‌هایی را شروع کرده و «مرکز انقلاب صنعتی چهارم» را در شهر مومبای تاسیس کرده است. کار این مرکز سرعت بخشیدن به توسعه و اجرای پروتکل‌های حاکمیتی برای علم و تکنولوژی است تا بهتر بتواند به شهروندان، جامعه و عموم مردم خدمت‌رسانی کند. همچنین این مرکز از طریق همکاری با دولت‌های محلی و مرکزی، فعالان بخش خصوص، سازمان‌های بین‌المللی و گروه‌های مدنی، ابزارهایی عملی برای نظارت چابک تکنولوژی‌های خاص طراحی خواهد کرد.

دولت هند با اجرای اصلاحات ساختاری ضروری و ارتقای اکوسیستم کارآفرینی از طریق اقداماتی تحت‌عنوان استارت‌آپ ایندیا (Startup India) و «ماموریت نوآوری آتال» (Atal Innovation Mission)، راه درستی را در پیش گرفته است. دولت با درک ضرورت تقویت استارت‌آپ‌ها در مراحله اولیه و در مدارس و دانشگاه‌ها، این برنامه‌ها و سیاست‌ها را اجرا می‌کند تا اشتغالزایی را افزایش دهد. با اینکه این ماموریت‌ها برای موفقیت هنوز چالش‌هایی پیش روی خود دارند، اما سخت تلاش می‌کنند ذهنیت نوآورانه را در میان جوانان تقویت کنند. هدف ماموریت نوآوری آتال این است که برای ارتقای قطب‌های نوآوری و کسب‌وکارهای استارت‌آپی، به‌ویژه در حوزه‌های تکنولوژی‌ محور، در قالب یک پلت‌فرم فعالیت کند.  تاکید نخست‌وزیر هند بر اعمال تکامل تدریجی تکنولوژیک همگام با فلسفه توسعه گسترده، محرک اصلی رشد و پیشرفت جامع این کشور خواهد بود. هند که از جوان‌ترین نیروهای کار دنیا، استعدادهای فنی قابل توجه، دومین جمعیت کاربر اینترنتی با ابزارهای موبایل و دومین جمعیتی که در دنیا به زبان انگلیسی صحبت می‌کند را در اختیار دارد، موقعیت خوبی دارد تا رهبری جهانی خود را در عصر پسا-انقلاب صنعتی چهارم توسعه دهد.ترکیب مناسبی از شتاب‌دهنده‌ها شامل چارچوب‌های قانونی، اکوسیستم آموزشی و مشوق‌های دولتی، هند را در این انقلاب پیشتاز خواهد کرد و همزمان، کیفیت، برابری و پایداری رشد و دستاوردهای توسعه آن را ارتقا خواهد داد.