وی افزود: به این کار اپروپریشن می‌گویند؛ این یک اصطلاح جدید است که تمام بزرگان سینما از گدار گرفته تا فلینی، حتی برگمان، بونوئل، هیچکاک، جان فورد و … داستان را از یک جایی گرفته که کارگردان یا آن سناریو را نوشته یا اینکه آن را درست کرده‌ است. من هم یکی از آن آدم‌هایی هستم که این کار را می‌کنم.

سلینجر می‌توانسته دو قصه را ترکیب کند و یک رمان از آن درآورد، من هم دو قصه را گرفته‌ام و در یک فضای دیگر، یک جای دیگر و یک جور دیگر، آن را تبدیل به یک اثر هنری جدید کرده‌ام.

بنابراین این یک اثر دیگر است. درحال‌حاضر مد شده که منتقدان ما مدام از واژه اقتباس استفاده می‌کنند اما این اقتباس نیست؛ این کار تصرف و یک کار مرسوم است.

  همنشینی با کتاب

مهرجویی درباره الفتش با ادبیات گفت: «من از جوانی و نوجوانی ادبیات دنیا و کشورها را دنبال می‌کردم. رمان‌ها را از یک کتاب‌فروشی که سر کوچه ما بود کرایه می‌کردم و می‌خواندم. به مطالعه ادامه دادم، زمانی که در خارج از کشور بودم، به تمام رمان‌ها و کتاب‌های فلسفی که به زبان انگلیسی و فرانسه بود تسلط داشتم، همه را خوانده بودم و می‌دانستم که چه هست.» این کارگردان افزود: « بعضی داستان‌ها یک ساختار و کاراکترهایی دارند که به ایران می‌خورد. مثل «خانه عروسک» که به فیلم «سارا» تبدیل شد یا داستان فرنی و زوئی از سالینجر و یک داستان دیگر به نام مارماهی که من اینها را با هم ترکیب و تبدیل به یک داستان، فکر و موقعیت جدید کردم همچنین از میان تصرف‌هایم فکر می‌کنم «پری» خیلی ورزیده است و داستان قوی و قشنگی از آن درآمده است.»

«پرانتز باز» که در گروه برنامه‌های مستند و ترکیبی نمایشی رادیو نمایش تولید می‌شود، از موزه سینما به صورت زنده و هفتگی جمعه ساعت ٢١ تا ٢٣ پخش می‌شود.

 

این مطلب برایم مفید است
9 نفر این پست را پسندیده اند