در این نمایشگاه بیش از ۳۰۰ اثر از ۵۲۰۰ سال پیش تا دوران معاصر شامل دست‌نوشته‌ها، کتیبه‌ها، سرامیک‌ها، فرش‌ها، منسوجات و همچنین عکس به نمایش گذاشته شده و به گفته مسوولان موزه ویکتوریا و آلبرت، در ۹۰ سال اخیر برای نخستین‌بار به این شکل برپا شده است. آثار هنری به‌نمایش‌درآمده در این نمایشگاه، به مرور زمان توسط موزه جمع‌آوری شده یا به صورت امانت برای این منظور تهیه شده‌اند که شامل آثار باستانی مانند استوانه کوروش و شیر رِیتون و همچنین موارد معاصر‌تر هستند.جان کورتیس، یکی از سازمان‌دهندگان و برگزارکنندگان این نمایشگاه بزرگ گفته است: خیلی وقت نیست که مردم دنیا با تمدن بزرگ ایران‌زمین و سنت‌ها و هنر غنایی شگفت‌انگیز آن آشنا شده‌اند؛ میراثی که از سال‌های بسیار دور تا دوران معاصر از شکوه و زیبایی برخوردار بوده و هست.کورتیس در مورد دشواری‌های برپایی این نمایشگاه عظیم گفت: ویروس همه گیر کرونا از یک طرف و اعمال مجدد تحریم‌ها علیه ایران توسط دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور سابق آمریکا، کار را برای برپایی نمایشگاه و آوردن اشیا از ایران بسیار دشوار کرد.این نمایشگاه از ۱۰ بخش تشکیل شده که هر بخش به معرفی آثار دوره‌ای از تاریخ ایران می‌پردازد. این بخش‌ها «ظهور تمدن ایران»، «امپراتوری پارسی»، «دوره هخامنشی»، «تغییر ایمان» و... نام دارند. این نمایشگاه تا ۱۲ سپتامبر (شهریورماه) در لندن برپا است.

  مروری بر بخشی از آثار نمایشگاه

بخش ویژه نمایشگاه که توجه بسیاری از رسانه‌ها را نیز جلب کرده، بازنمایی گوشه‌ای از معماری مسجد شیخ‌لطف‌الله اصفهان است که تغییر رنگ کاشی‌های آن را با چرخش نور خورشید نمایش می‌دهد. ظهور تمدن ایران: نمایش آثاری از ۵۲۰۰ سال پیش از تمدن‌های ایلام (عیلام)، سیلک کاشان، اَرته (جیرفت) و مجموعه از ایران باستان، نقطه آغازی برای تماشای این غرور تاریخی است؛ یک کوزه سفالی به شکل گاو کوهی از ۱۲۰۰ تا ۸۰۰ سال پیش از میلاد، یک کاسه طلایی با غزال‌هایی سه‌بعدی از همان دوره تاریخی و مجسمه‌هایی از جنس طلا، لاجورد و مواد گرانبهای دیگر که همگی از مجموعه‌های شخصی یا موزه‌های دیگر همچون لوور و بریتانیا امانت گرفته شده‌اند.

امپراتوری پارس: دوره هخامنشیان، یک بخش مجزا به خود اختصاص داده و در آن ارابه‌های طلایی، تندیس‌ها و نقش برجسته‌هایی از شاهان و سربازان، ریتون‌ها و جام‌های زرین و سیمین به نمایش گذاشته شده است. منشور حقوق‌بشر کوروش نیز از موزه بریتانیا مهمان این نمایشگاه شده و به‌عنوان شاهکاری شاخص معرفی شده است. روزنامه گاردین با تفسیری از شکوه این دوران نوشته که «امپراتوری پارس، زندگی تشریفاتی باشکوهی را نمایش می‌دهد...» و بعد با شرح جزئیات نقش‌برجسته‌ای که از موزه فیتز ویلیام کمبریج به امانت گرفته شده، به ظرافت هنری آن دوران اشاره می‌کند و در ادامه به مخاطبان پیشنهاد می‌دهد برای آنکه بدانند امپراتوری پارس از نگاه خارجی‌ها چگونه بود و اسکندر با آن چه کرده، تاریخ هرودوت مورخ یونان‌باستان را بخوانند.

دوران اسلامی(تغییر ایمان): بخش دیگر این نمایشگاه به آثار دوران اسلامی در ایران می‌پردازد و مهم‌ترین سند آن شاهنامه است، با این تفسیر که کتاب پادشاهان است و در آغازن قرن یازدهم میلادی فردوسی آن را به نظم درآورده است. نسخه‌های خطی باشکوهی از شاهنامه نیز به نمایش گذاشته شده که برخی از آنها شاهکار نقاشان و خطاطان دوران صفوی است.

هنر معاصر: نمایشگاه بخش بزرگی را هم به هنر معاصر ایران اختصاص داده که مکتب‌های مختلفی در آن به نمایش درآمده‌اند که نیمی از آثار آن، به زنان هنرمند ایرانی اختصاص دارند.

 

این مطلب برایم مفید است
6 نفر این پست را پسندیده اند