وقتی می‌گویم دوران کودکی، نباید فراموش کنیم صحبت از مردی است که ۶۰ سال پیش کودکی کرده، آن هم در شهری مانند سنندج. طبیعتا مانند کودکان امروز ابزار تکنولوژیک در دست و بالش نبوده و اینجاست که ارزش ساخت آن آپارات، اهمیتی دو چندان پیدا می‌کند.» این عشق آن گونه که شکیبا می‌گوید، دست از سر این مرد بر نمی‌دارد و سبب می‌شود در دوران بزرگسالی، سینمای روبازی در سنندج بسازد، در پارک زیبای آبیدر که یک پارک کوهستانی است. 

شکیبا توضیح می‌دهد: «محمدعلی‌عباس میرزایی، با شوقی هرچه تمام‌تر بر همه مراحل ساخت‌وساز این سینما نظارت داشته و پرده بزرگ آن را هم خود نصب کرده است. دیوار پشت‌بام را سفید کرده و سینمای تابستانی دایر کرده بود و برای اهل محل اکران فیلم می‌کرد. فیلم‌های کهنه ومصرف شده را با تیغ شفاف می‌کرد و خود فریم‌های متعددی نقاشی می‌کرد و انیمیشن نمایش می‌داد. ارزش عباس‌میرزایی بیشتر از هر چیز، اقدامات و ابتکاراتی بود که قبلا زمینه‌اش در سنندج وجود نداشت. این سینما که بزرگ‌ترین سینمای روباز در دنیاست، در دهه 70 فعال بوده و مردمان در پارک زیبای آبیدر به تماشای فیلم می‌نشسته‌اند و برایشان هم فال بوده و هم تماشا.» اما عمر این سینما هم بعد از مدتی به سر می‌آید و حالا هوتن شکیبا، بازیگر تئاتر و سینمای ما که خود ‌زاده سنندج است، تاسف و شگفتی خود را از چنین اتفاقی در شهر هنر و موسیقی، این‌گونه بیان می‌کند: «سنندج شهری فرهنگی است که به‌عنوان شهر موسیقی هم ثبت شده است. راه‌اندازی سینمایی روباز در این شهر ایده‌ای خلاقانه و جای خوشوقتی بوده که دهه 70 چنین امکانی در این شهر ایجاد شده ولی تعطیل کردن آن‌جای تعجب و تاسف دارد. مثل بسیاری از اقدام‌های خوب که بعد از مدتی ناکار می‌شوند.»

او ابراز تاسف می‌کند که اگر این سینما همچنان فعال می‌بود، می‌توانست امکان خوبی باشد برای دوران کرونا که نفس سینماها به شماره افتاده است. محمدعلی عباس میرزایی  ‌زاده سال 1320 است که در همان اوان کودکی عشق به سینما را در وجود خود می‌یابد. این کودک کنجکاو که شیفته کشف تازه‌ها بوده است، در همان کودکی دست به کار ساخت یک دستگاه آپارات می‌شود و بعدتر به توصیه دوستانش آپاراتی دیگر می‌سازد، برای نمایش فیلم و هم انیمیشن. در دوره بزرگسالی بزرگ‌ترین سینمای روباز جهان را می‌سازد، سینمایی که ساخت‌وسازش اواخر سال 73 آغاز می‌شود و اوایل سال 74 شروع به کار می‌کند. نام این سینما به‌عنوان بزرگ‌ترین سینمای روباز جهان در کتاب رکوردهای گینس ثبت شده است. او به تازگی درگذشته و در قطعه هنرمندان آرامگاه سنندج به خاک سپرده شده است. 

 

این مطلب برایم مفید است
2 نفر این پست را پسندیده اند