خودش گفته: «واقعا اگر قرار بود من در بیست‌وهفت سالگی بگویم که می‌خواهم در سی‌وهفت سالگی به کجا برسم، حتما جایی را می‌گفتم که الان خوش شانس باشم شاید و در چهل‌وهفت سالگی به آن برسم؛ چون احساس می‌کنم ۱۰ سال عقبم اما آن‌قدر هم سقف آرزوهایم را بالا در نظرگرفتم که اگر تا هفتادوهفت سالگی به همه آنها نرسیدم، پشیمان نمی‌شوم؛ چون به خودم اعتماد دارم که حداکثر سعی‌ام را انجام داده‌ام.»

چیستا یثربی که به همراه ابراهیم حاتمی‌کیا نویسنده فیلم دعوت بود، درباره حضور رادان در این فیلم نوشته: «خیلی دلم می‌خواست بهرام رادان در این فیلم باشد؛ اما فیلم زنانه بود و برای رادان نقش مناسبی وجود نداشت. دو سه بار آمد من گفتم به خاطر آقای رادان اپیزود را طولانی می‌کنم؛ اما نشد و خودش هم نتوانست. داشت می‌رفت خارج و به من گفت: این اپیزودها همه زنانه است و من نمی‌توانم بیایم نقش ۵دقیقه‌ای بازی کنم. رادان دوست دارد نقش‌های چالش‌برانگیز و متفاوتی بازی کند و دعوت نقشی نداشت که چالش‌برانگیز باشد. من سه اپیزود را به رادان پیشنهاد دادم و این اولین قانون‌شکنی من بود. حاتمی‌کیا به من گفته بود به هرکس قصه خودش را بدهم. بهرام رادان در میان مردان بازیگر مورد علاقه من است. می‌گفت حرف پول را نزنید اگر نقشی مناسب من باشد حتما بازی می‌کنم.»

بهرام رادان درباره همکاری با واروژ کریم مسیحی در فیلم «تردید» هم گفته: «وقتی دستیار واروژ کریم مسیحی زنگ زد، بی‌نهایت خوشحال شدم؛ ولی در طول دو هفته بازیگران تغییر کردند و تهیه‌کننده عوض شد و... در طول کار فهمیدم واروژ کارگردان خیلی خوبی است و مثل یک مهندس پلان‌ها را دکوپاژ می‌کند؛ ولی او هم توان بازیگری مرا به چالش نمی‌کشید و به همان مقدار که ارائه می‌کردم، راضی بود. اما بعضی جاها این‌طور نبود. در یک سکانس 75 برداشت گرفت. موضوع این بود که واروژ نمی‌گفت مشکل چیست؟ به نظرم واروژ چون 17 سال کار نکرده بود، دچار وسواس شده بود.»

 

این مطلب برایم مفید است
3 نفر این پست را پسندیده اند