احمد سمیعی‌گیلانی در مراسمی که به همین مناسبت در فرهنگستان زبان و ادب فارسی برگزار شد، گفت: «اجازه بدهید خودم خودم را معرفی کنم، من همیشه انتقال‌دهنده خوبی بوده‌ام. راهگشا نبوده و خلاقیتی نداشته‌ام، بارقه‌هایی از خلاقیت در حد نازل به‌صورت جسته و گریخته در خودم دیده‌ام. در کاروان دانش سهم زیادی یا اصلا سهمی نداشته‌ام.»

این ویراستار پیشکسوت افزود: «غرور، صفت مردمان حقیر است، وقتی خودم را با بزرگان مقایسه می‌کنم، می‌بینم کاهم در برابر کوه.»

پس از سخنان سمیعی گیلانی که با یادی از کسانی چون بدرالزمان قریب، یدالله ثمره، سلیم نیساری، اسماعیل سعادت، ابوالحسن نجفی و... همراه بود، لوح انتشارات سمت به او اهدا شد.در پایان نیز پس از اهدای هدایا، سمیعی‌گیلانی شمع صدسالگی خود را در تولدی که در شرایط کرونایی و به‌صورت محدود برگزار شد، فوت کرد و با حاضران عکس یادگاری گرفت.

 

این مطلب برایم مفید است
7 نفر این پست را پسندیده اند