این کارگردان در روزهای اخیر برای عمل جراحی قلب به بیمارستان مراجعه کرده بود؛ اما به بیماری کووید-۱۹ مبتلا شد و سرانجام فوت کرد. او متولد سال ۱۳۳۴ در رشت بود و فیلم‌سازی را با ساخت فیلم‌های کوتاه در سینمای آزاد دماوند آغاز کرد و اولین فیلم بلند داستانی‌اش را با نام عینک برای شبکه دوم ساخت. ماهی اما اولین ساخته سینمایی او بود که جایزه بهترین فیلم جشنواره فیلم جیفونی ایتالیا و جایزه یونیسف از جشنواره فیلم برلین و جایزه بهترین فیلم جشنواره فیلم آدلاید استرالیا را برایش به ارمغان آورد. پرتوی در سال ۶۷ فیلمی ساخت که با اقبال عمومی روبه‌رو شد و نامش را بیش از پیش در جامعه ایرانی مطرح کرد.

فیلم موزیکال گلنار نقطه اوج کارگردانی او به شمار می‌آید فیلمی که برای کودکان و نوجوانان ساخته شده بود؛ ولی به فیلم خاطره‌ساز خانواده‌ها تبدیل شد. کافه ترانزیت یکی دیگر از کارهای مهم و ماندگار این کارگردان است که به‌طور مشترک در ایران، فرانسه و ترکیه ساخته شده و داستانش درباره زنی به نام ریحان است که شوهرش را از دست داده‌ و تلاش می‌کند تا استقلالش را حفظ کند. این فیلم نماینده ایران در اسکار ۲۰۰۷ بود و در چند رویداد سینمایی مورد توجه قرار گرفت و برنده جایزه‌های زیادی شد.

تخصص اصلی کامپوزیا پرتوی فیلم‌نامه‌نویسی بود و برخی از مهم‌ترین کارهای سینمایی با قلم او نوشته شده است که فیلم‌نامه‌های من ترانه ۱۵ سال دارم ساخته رسول صدرعاملی، فراری ساخته علیرضا داودنژاد، شیرک ساخته داریوش مهرجویی، دایره ساخته جعفر پناهی و محمدرسول‌الله ساخته مجید مجیدی مهم‌ترین کارهای نوشتاری‌اش در فیلم‌نامه‌نویسی به حساب می‌آیند. 

او آخرین فیلمش را سه سال پیش در جشنواره فجر به نمایش در آورد و «کامیون» برنده جایزه بهترین فیلم‌نامه شد. این چهارمین و آخرین جایزه‌ای بود که پرتوی از جشنواره فجر دریافت کرد تا با دریافت آن یکی از رکوردداران بی‌رقیب مهم‌ترین رویداد سینمایی ایران لقب بگیرد. این فیلم در سه سال گذشته در سینماها اکران نشد و بارها انتقاد پرتوی را برانگیخته بود. وی می‌گفت تا زمانی که اکران نشود به سراغ ساخت فیلم دیگری نمی‌رود. چندی پیش از او در جشنواره فیلم‌های کودکان و نوجوانان تقدیر شد و گفته بود مرگ اصلا ترسناک نیست؛ ولی من هنوز خیلی کار دارم.

 واکنش‌ها 

درگذشت کامبوزیا پرتوی واکنش‌های فراوانی را در شبکه‌های اجتماعی و رسانه‌های رسمی به وجود آورد.

منیژه حکمت، فیلم‌ساز و تهیه‌کننده در توییتی نوشت: «نمى‌دانم، نمی‌دانم، از فهم من دیگر خارج است، هر روز تسلیت، هر روز عکس عزیزى را استورى گذاشتن، هر روز تنهاتر شدن، غم‌ها و نگرانى‌هایمان دیگر انتها ندارد، دو خط موازى غم و ندانم‌کارى چرا هیچ‌وقت همدیگر را قطع نمی‌کنند.»

مجید مجیدی، دیگر فیلم‌ساز ایرانی نیز دراین باره نوشت: «وقتی شنیدم کامبوزیا پرتوی همسفر مرگ شد، خیلی افسوس خوردم که اولا خیلی زود ما را ترک کرد، دوما در طول این چند سال به‌دلیل مریضی روزهای خوبی را سپری نمی‌کرد و از آن بدتر که در روزهای سختی به سر می‌بریم که حتی نمی‌توانیم او را با شکوه تا خانه ابدی‌اش همراهی کنیم. 

پرتوی رفت؛ ولی آثار ارزشمند او همیشه در سینمای ایران به یادگار خواهد ماند. کامبوزیای عزیز امیدوارم برای سال‌هایی که به عشق پیامبر قلم زدی و مرا در ساخت فیلم «محمدرسول‌الله» یاری کردی، این خدمت به پیامبر مهربانی‌ها شفیع تو در آخرت باشد.»

پوران درخشنده، کارگردان نیز گفت: انگار همین چند روز پیش بود که او را در مراسم بزرگداشتش در جشنواره فیلم کودک و نوجوان دیدیم. هرچند به سختی راه می‌رفت؛ ولی حالش خیلی بهتر شده بود، با چه عشقی از فیلم‌نامه تازه‌اش گفت که قصد ساختش را داشت و پیگیر اکران فیلم قبلی‌اش هم بود. او پر از انرژی و عشق به زندگی بود و هیچ باورم نمی‌شود که در فاصله بسیار کوتاهی از دنیا رفته باشد. در آن مراسم چقدر از دیدن دوستانش خوشحال بود. 

هرچند به دلیل کرونا دور هم جمع شدن، سخت بود؛ ولی خیلی خوشحال بود که دوستانش در مراسم بزرگداشتش شرکت کرده‌اند. 

او عاشق زندگی بود و عاشق کارش و بچه‌ها. در المپیاد فیلم‌سازی جشنواره کودک و نوجوان در کنار هم بودیم. محبتی که بین او و بچه‌ها جریان داشت، شگفت‌انگیز بود. در مدت کوتاهی توانسته بود همه بچه‌ها را جذب خود کند و با شور و شوق بسیار به آنان آموزش می‌داد.

قرار است خاکسپاری کامبوزیا پرتوی با حضور خانواده‌اش امروز در بهشت‌زهرا برگزار شود.

این مطلب برایم مفید است
3 نفر این پست را پسندیده اند