«تصور می‌شود کاری که آدم در توالت می‌کند مساله‌ای است شخصی. اما این‌طور نیست. به کل جهان مربوط است. اگر همچنان که بیشتر و بیشتر به این اعتقاد دست پیدا می‌کنیم موجوداتی از سیاره‌های دیگر وجود داشته باشند که ما را زیرنظر بگیرند، مطمئن باشید در محرمانه‌ترین کارهای ما فضولی می‌کنند. اگر قادر باشند وارد جو زمین شوند، چه چیزی جلوشان را می‌گیرد تا وارد درهای بسته‌‌ توالت‌هایمان نشوند؟ وقتی موضوع بهتری برای فکر کردن نداشتید به این مساله فکر کنید؛ توی توالت.»

میسن کری در کتاب عادات و آداب روزانه بزرگان درباره عادت‌های هنری میلر نوشته است: میلر در جوانی از نیمه شب تا سپیده‌دم می‌نوشت تا اینکه متوجه شد صبح‌ها بهتر کار می‌کند‌. میلر که اوایل دهه ۱۹۳۰ در پاریس به سر می‌برد، وقت نوشتنش را تغییر داد، از صبحانه تا ناهار کار می‌کرد و سپس یک چرت می‌خوابید و دوباره همه بعدازظهر و گاه تا دیروقت شب می‌نوشت اما پا که به سن گذاشت دریافت کار بعدازظهر غیرضروری و حتی بی‌ثمر است.

هنری میلر به نظم اعتقاد زیادی داشت و می‌گفت برای تداوم بخشیدن به این لحظه‌های ناب درک و دریافت؛ باید بی‌اندازه با انضباط بود. لیستی تهیه کرده بود تا آن را به‌عنوان بخشی از عادت‌های روزانه خود به‌کار ببرد. ۱+۱۰ فرمان میلر از این قرار بود:

۱- در هر زمان فقط روی یک اثر کار کن و آن را تمام کن.

۲- کتاب جدید و مطلب‌های جدید را تا وقتی کار‌هایی از قبل ناتمام مانده شروع نکن.

۳- اضطراب نداشته باش. با لذت و بی‌پروا روی آنچه در دست داری کار کن.

۴- طبق برنامه‌ات کار کن؛ نه حس و حالت و در زمان تعیین‌شده کار را تمام کن.

۵- زمانی که نتوانی خلق کنی، باید کار کنی.

۶- بیشتر ایده‌هایت را پرورش بده تا اینکه بخواهی آنها را سفت و محکم کنی.

۷- با مردم معاشرت کن. به دیدن مکان‌ها برو و اگر دوست داشتی نوشیدنی بنوش.

۸- مثل اسب کار نکن؛ از کارت لذت ببر.

۹- اگر دوست داشتی، می‌توانی برنامه پیش‌بینی‌شده را کنار بگذاری؛ اما روز بعد دوباره طبق برنامه حرکت کن. تمرکز کن. نکته‌های اصلی را جدا کن. حاشیه‌ها را حذف کن.

۱۰- کتاب‌هایی را که می‌خواهی بنویسی، فراموش کن. فقط درباره کتابی که در حال نوشتن هستی فکر کن.

۱۱- اولین کاری که در روز انجام می‌دهی نوشتن باشد و همیشه بنویس. نقاشی، موسیقی، دوستان، سینما، همه اینها بعد از نوشتن بیایند.

 

این مطلب برایم مفید است
4 نفر این پست را پسندیده اند