پیام دهکردی در این زمینه به مهر گفت: من کتاب «یوزپلنگانی که با من دویده‌اند» را سال‌ها پیش خوانده بودم. اثر عجیب و غریبی است. چند وقت پیش هم به یکی از دانشجویانم گفتم کتاب‌هایی هست که باید قبل از مردن آن را خواند و یکی از آنها همین اثر است. این اثر در حدود ۸۰ صفحه در درون شما ولوله‌ای ایجاد می‌کند. برخی از قصه‌های کوتاه کتاب حتی ۱۰ صفحه است اما در وجود شما حال عجیبی ایجاد می‌کند. «یوزپلنگانی که با من دویده‌اند» تنها اثر داستانی مرحوم نجدی است که در زمان حیات وی منتشر شد و پس از انتشار جایزه ادبی گردون را به خود اختصاص داد.

این مطلب برایم مفید است
1 نفر این پست را پسندیده اند