رشیدی درباره جای خالی برنامه‌های کودک اثرگذار در جعبه جادویی اظهار کرد: متاسفانه جای خالی آثار خوب کودک بسیار محسوس است. این کم‌توجهی به حوزه کودک به سیاست تلویزیون باز می‌گردد. همه برنامه‌ها امروز معطوف شده‌اند به یک استودیو، یک مجری زن یا مرد و یک عروسک بسیار دم‌دستی و بدتر از همه اینها متن‌هایی که بدون فکر نوشته می‌شوند و طبیعتا وقتی کار می‌کنند هیچ تاثیری روی کودک نمی‌گذارد و بلافاصله کودک آن را فراموش می‌کند، چرا که ارتباط طولانی مدتی با آن برقرار نمی‌کند در حالی که در گذشته کارکردن برای کودکان دغدغه افراد بود. به‌طور مثال در سریال «قصه‌های تا‌به‌تا» همه چیز کاملا فکرشده و حرفه‌ای بود و صرفا بگیریم بریم نبود.