به گزارش خبرگزاری مهر،  دژاکام افزود: روزگار، روزگارِ پول درآوردن شده و متاسفم که نمایش ایران حافظه کوتاه مدتی دارد و به ناگهان یک بخش از تئاتر را حذف می‌کند. ۴۰ سال روی صحنه‌های تئاتر بودم و حالا باید وارد بازی‌ای شوم که از ابتدا در آن بازنده‌ام. من نه سرمایه یک میلیارد تومانی دارم و نه آثارم که مضامینی اجتماعی و مردمی دارند سود چند میلیاردی به دست می‌آورند که تهیه‌کننده‌ای حاضر به انتخاب کار من شود. شاید برای بقا مجبور شوم به سمت تئاتر تجاری بروم و در این شرایط گناهکار اول خودم هستم که تصمیم‌هایی این‌گونه گرفتم؛ شاید هم به جای گناه اسمش را انتخاب بگذارم. وی افزود: وقتی ۵۰۰ میلیون تومان برای بیلبورد تبلیغاتی و همچنین دستمزدهای چند صد میلیونی بازیگران مطرح را ندارم، کار کردن در این شرایط برای امثال من سخت می‌شود.  این نویسنده و کارگردان تئاتر تاکید کرد: آپارتاید در تئاتر ایران شکل گرفته که به جای سفیدپوست و سیاه پوست، شاهد غلبه نژاد پولدار بر بی پول در آن هستیم. نژاد پولدار می‌تواند یک شبه تالار وحدت را برای اجرا در اختیار بگیرد، بیلبوردهای اصلی را داشته باشد و بازیگران مطرح را با پرداخت دستمزد بالایشان وارد کار خود کند و من به‌عنوان یک کارگردان مولف شرایط خیلی سختی برای کار دارم. این واقعیت این روزهای تئاتر ما است و من نیز از هیچ کسی گله ندارم، سعی می‌کنم با تولید و اجرای کارهای کوچک، خود را در صحنه تئاتر نگه دارم.