به گزارش «ایلنا» باباچاهی ادامه داد: در سال‌های اخیر دیده‌ام که برخی به غیرساده‌نویسی یا به تعبیر خودشان به پیچیده‌نویسی‌شان افتخار می‌کنند و دیگر آثار شعری را اگر زبانی ساده داشته باشد، محکوم می‌کنند. امروز در مجامع و محفل‌های ادبی تصور بر این است که تعدادی از هم‌نسلان ما و ازجمله من مخالف ساده‌نویسی هستیم. من در یکی از کتاب‌هایم به نام «سه دهه شاعران حرفه‌ای» به تصادف یا به ضرورت یا به هر دو دلیل، شعر ساده را مطلق ندیده‌ام و متذکر شده‌ام که ساده‌نویسی هم انواع و اقسامی دارد. یعنی ممکن است یک نوع ساده‌نویسی صرفا گزارش یک عاطفه را بدهد و یک ساده‌نویسی دیگر هم داریم که در آن نوعی نطفه ابهام یا ایهام به چشم می‌خورد و بر لطف اثر می‌افزاید. من شخصا سیاه و سفید به مقولات هنری نگاه نمی‌کنم.