وی ادامه داد: «برایم سوال است که چرا این فرصت در اختیار ناصر ملک‌مطیعی قرار نگرفت که بعد از انقلاب نیز خود را در فضای دیگری محک بزند. بیایید فضایی به وجود آوریم که این عزیزانی که هنوز هستند بتوانند با مخاطبانشان بی‌واسطه ارتباط برقرار کنند.» طهماسب صلح‌جو منتقد سینمای ایران دیگر سخنران این مراسم گفت: «ناصر ملک‌مطیعی برای همسن و سالان من یک خاطره است. ناصر ملک‌مطیعی و هم‌نسلانشان رفتنی نیستند. اینها در خاطره‌ها می‌مانند. افرادی سعی کردند امثال او را از خاطر سینمای ایران پاک کنند؛ اما این افراد به هیچ عنوان از خاطره‌ها پاک نمی‌شوند. مرگ نمی‌تواند این افراد را در خاطره‌ها پاک کند. مردم این عزیزان را دوست دارند، مردم با این افراد خاطره دارند.»

محمد متوسلانی، کارگردان سینما با یادی از آن هنرمند توضیح داد: «قضاوت درباره هنرمندان باید خالی از احساسات و اتفاقات اجتماعی باشد. اصولاً تاثیرگذاری کار یک هنرمند در طول سال‌ها مشخص می‌شود. طی این مدت که ناصر ملک‌مطیعی زنده بود برخی می‌گفتند صلاح نیست درباره او حرف بزنیم، چرا درباره او صحبت نکردید؟ آیا کسی که مسوولیت دارد برای اینکه سمت خود را حفظ کند باید دربرابر حقیقت سکوت کند؟ ناصر در تمام طول زندگی خود لطف مردم را دید و این برای یک هنرمند از همه چیز ارزشمندتر است. امیدوارم که وجدان‌ها کمی بیدار شود.» امیرعلی ملک‌مطیعی، فرزند هنرمند نیز بیان کرد: «نگاه همیشه با حسرت پدرم همواره جلوی چشم من می‌ماند. خیلی منتظر ماند برای یک زنگ، یک دعوت برای ایفای نقش در یک فیلم. این اواخر برای پوشیدن لباس مشکل داشت؛ اما وقتی می‌خواست بین مردم حضور پیدا کند از من زودتر آماده می‌شد. کاش هنرمندان بزرگ ما در زمان حیاتشان بزرگ داشته شوند. خدا را شکر در این پنج سال آخر کمی در محافل هنری حضور پیدا کرد.» بهمن مفید، پوری بنایی، سیروس الوند، فریدون جیرانی و فریبرز عرب‌نیا از هنرمندانی بودند که در این مراسم حضور داشتند.