به گزارش «ایلنا» این دوتارنواز خراسانی گفت: من به هر جا که رسیدم با دوتار رسیدم. به مدد شناخته شدن با همین دوتار و با کمک خیرین، ۹۲۰ مدرسه در سراسر ایران ساخته‌ام، چون معتقدم این مدرسه است که به ما علم می‌دهد و علم است که باعث می‌شود عقل‌مان به کار بیفتد. من غصه می‌خورم که جرات ندارم واضح‌تر از این حرف بزنم ولی چرا آمریکا باید این‌قدر از ما جلوتر باشد؟ از مایی که منابع طبیعی‌مان و ثروت خدادی‌مان از آنها بسیار بیشتر است! در جایی که من زندگی می‌کنم (خواف یکی از شهرستان‌های استان خراسان رضوی) هر روز کامیون، کامیون آهن از کوه می‌کنَند و می‌بَرَند این طرف و آن طرف، آن وقت وضع مالی مردم آنجا و مردم سایر نقاط ایران چگونه است؟! ما اگر تصمیم بگیریم آقا شویم، همه چیز در دست‌مان هست، اما مشکل اینجاست که تصمیم نمی‌گیریم. عثمان خوافی در پایان گفت: من بچه خاکم، پدرم دامدار بود و با همان دوتار به ژاپن، آفریقا، مسکو و... رفتم. الان غصه می‌خورم که نمی‌توانم ساز بزنم، دعایم کنید که خوب شوم و به خاطر شما مردم تهران دوباره به همین سالن بیایم و برایتان اجرا کنم.