«ایشی‌گورو» که متولد ناکازاکی است،‌ از پنج سالگی در انگلستان بوده و هنوز هم در این کشور زندگی می‌کند و قلم می‌زند. او درباره جایزه نوبل گفت: جایزه نوبل نماد آرزوی تمام مردم جهان است؛ اینکه همه انسان‌ها در کنار هم، نه در رقابت با هم برای پیشرفت تمدن تلاش کنند. نویسنده «بازمانده روز» در ادامه اشاره کرد که مادرش یکی از قربانیان بمباران اتمی ناکازاکی در سال ۱۹۴۵ بوده است. آمریکا در نهم اوت آن سال و در آخرین روز جنگ جهانی دوم، ژاپن را مورد هدف بمباران هسته‌ای قرار داد. «ایشی‌گورو» در این‌باره گفت: به این خاطر،‌ من زیر سایه بمباران اتمی رشد کردم. با اینکه دنیای ما در حال خطرناک‌تر شدن است، من امید دارم بتوانیم در امنیت به زندگی‌مان ادامه دهیم. او همچنین از اینکه جایزه صلح نوبل امسال به کمپین حذف سلاح‌های هسته‌ای (ICAN) اختصاص یافته، اظهار خوشحالی کرد و افزود: این نسل جدید را که کمپین ICAN راه‌اندازی کرده‌، تحسین می‌کنم.

این نویسنده انگلیسی در پایان گفت: بعد از جنگ سرد، مردم تصور می‌کردند سلاح‌های اتمی ناپدید شده‌اند، اما آنها همین‌جا هستند. به‌نظر می‌رسد همین اطراف و در اختیار دستان کمتر کنترل‌شده هستند.«ایشی‌گورو» متولد سال ۱۹۵۴ ناکازاکی است و در کودکی با خانواده‌اش به انگلستان نقل مکان کرده است. او بعدها در سال ۱۹۸۹ برای اولین‌بار به زادگاهش ژاپن برگشت. وقتی نام او به‌عنوان برنده جایزه نوبل ادبیات ۲۰۱۷ اعلام شد، ژاپنی‌هایی که انتظار داشتند «هاروکی موراکامی» نوبلیست شود، سرخورده نشدند و به جشن خود ادامه دادند چون «ایشی‌گورو» را نیز هموطن خود می‌دانستند. این مساله بازتاب‌های جهانی داشت و عکس‌های آن در رسانه‌ها منتشر شد. نویسنده رمان‌هایی چون «بازمانده روز»، «غول مدفون»، «هنرمندی از جهان شناور»، «وقتی یتیم بودیم» و «هرگز رهایم مکن»، صدوچهاردهمین برنده جایزه نوبل ادبیات است که پیش‌تر به نویسنده‌هایی همچون «شیموس هینی»، «تونی موریسون»، «گابریل گارسیا مارکز» و «پابلو نرودا» رسیده است. «سارا دانیوس» سخنگوی هیات داوران آکادمی نوبل هنگام اعلام نام «ایشی‌گورو» به‌عنوان برنده نوبل ادبیات ۲۰۱۷، سبک او را ترکیبی از «جین آستین» و «فرانتس کافکا» توصیف کرد و افزود: «بازمانده روز» او یک شاهکار واقعی است که شبیه به رمانی از «پی.چی. وودهاوس» شروع می‌شود و شبیه به آثار «کافکا» پایان می‌پذیرد.