«بعد از سال‌ها فعالیت هنری که بخشی از آن حضور در تلویزیون و بازی در آن به احترام مخاطبانش بود، رسانه ملی که باید چون پدر به همه نگاه یکسان داشته باشد با نگاه غیرخودی و غیرهمه‌گیر به ما می‌نگرد. به نظر می‌رسد فیلم‌های تجاری چون بی‌خطر و ملی‌تر هستند مشمول حمایت بیشتری می‌شوند و گویی امروز از سینمای ایران همین طلب می‌شود! فیلم «آذر» درباره موضوع ساده‌ای حرف می‌زند که برای بعضی‌ها شنیدن آن سخت است. وقتی می‌بینم که سیستم پخش فیلم، فقط ۱۵ سینما در اختیار «آذر» می‌گذارد و این در حالی است که فیلم‌های تجاری تا ۷۰ سینما در اختیار دارند و صدا و سیما هم بعد از کلی خرده فرمایش، تیزر فیلم را رد می‌کند، تازه متوجه می‌شویم ماجرا چیست. شاید این است که سینمای مردانه و صدا و سیمای مردانه، از شما می‌خواهند که زن همان نقش سنتی و نهایتا کمدی را به عهده بگیرد تا به او اجازه دیده شدن بدهند. من ٢٧ سال وارد این بازی نشدم، نه در بازیگری‌ام، نه در کارگردانی‌ام و نه تهیه‌کنندگی‌ام. من یک زن مستقل ایرانی هستم و به زن مستقل ایرانی فکر می‌کنم و برایش ارزش قائل هستم.»