در متنی که وزیر فرهنگ فرانسه نوشته بود به سال‌ها تلاش مشیری برای ترجمه آثار دوران روشنگری فرانسه و بالاخص «دنی دیدرو» اشاره شد. همچنین تلاش او برای معرفی بنامن کنستان با ترجمه رمان «آدولف».در این متن از او به‌عنوان روزنامه‌نگار و فردی که تخصص فوق‌العاده‌ای بر ادبیات قرن هجده دارد تقدیر و این نشان توسط شخص سفیر به مشیری اهدا شد. مشیری ضمن تشکر از سفارت فرانسه از علاقه‌اش به ادبیات قرن هجده و شخص دنی دیدرو و تلاش او برای روشن کردن ذهن انسان زمانه‌اش سخن گفت. او به شوخی گفت که بیست سال دیر این نشان را دریافت کرده است. همچنین گفت که افتخار این نشان را با تمام هموطنانش تقسیم کرده است. مشیری از برادرش جمشید مشیری نیز برای تمام سال‌ها کارش تشکر کرد. نشانی که مینو مشیری دریافت کرد، ‌یکی از بالاترین درجات این مدال است که به کسانی که در ترویج ادبیات و هنر فرانسه در کشور خود کوشیده‌اند، اهدا می شود. «برادرزاده رامو» نوشته دنی دیدرو، «کوری» نوشته ژوزه ساراماگو، «نوت بوک» نوشته ژوزه ساراماگو، «ژاک قضا و قدری و اربابش» نوشته دنی دیدرو، «پی بر و لوسی» نوشته رومن رولان، «خاکستر گرم» نوشته شاندور مارائی، «ادلف» نوشته بنژامن کنستان، «عصر بی‌گناهی» نوشته ایدیت وارتن و «النی» نوشته نیکولاس گیج از جمله آثاری است که مشیری از زبان‌های فرانسه و انگلیسی به فارسی ترجمه کرده است.