به گزارش «ایسنا»، مرضیه برومند همزمان با سالروز تولد دنیا فنی‌زاده گفت: جالب است که معمولا برای خیلی‌ از کسانی که درگذشته‌اند مثل مرتضی احمدی، می‌گوییم «یادش گرامی» اما برای یادآوری اینکه دنیا فنی‌زاده دیگر در میان ما نیست، چیزی جز افسوس و دلخراشی نمی‌توان گفت. وی که تجربه کارگردانی مجموعه‌ها و فیلم‌های عروسکی زیادی را دارد، گفت:‌ «دنیا» را از بچگی می‌شناختم و خیلی تلخ است که هم پدرش زود از دنیا رفت و هم خودش. تلخ‌تر این است که دنیا یک دوران بیماری بد را پشت سر گذاشت و خودش می‌دانست که به‌زودی خواهد رفت. یکی از آخرین روزهایی که او را دیدم در جشنواره شانزدهم تئاتر عروسکی و برای افتتاح نمایشگاه عروسک‌های مرحوم جواد ذوالفقاری بود که دنیا هم آمد، آن هم با حالی خراب و دائما می‌گفت، قدر هم را بدانیم و سخت است که فقط وقتی یکدیگر را از دست می‌دهیم یادمان می‌افتد که باید با یکدیگر مهربان باشیم و قدر هم را بدانیم.»

او با اشاره به اینکه عروسک‌گردانی کاری مشکل و فرسایشی است، اضافه کرد: «بچه‌های عروسکی برای اینکه به یک عروسک زندگی ببخشند از جسم و جان و روح و روان خود مایه می‌گذارند، اما آنقدر که باید قدر و ارزش کارشان دانسته نمی‌شود و حتی خودشان هم آن طور که باید شناخته نمی‌شوند. هرچند «دنیا» با مرگ زودهنگام خود این اثر را گذاشت که توجه مردم به هنرمندانی همچون عروسک‌گردان‌ها جلب شود و بدانند پشت این عروسک‌ها کسی است که گاهی در شرایط سخت و بدی عروسک‌گردانی می‌کند.»کارگردان فیلم «شهر موش‌ها۲» درباره سختی کار عروسک‌گردان‌ها گفت: «ما حتی در «شهر موش‌ها۲» هم با وجود دقت و تلاش زیادی که انجام دادیم تا بهترین موقعیت و فضا را برای عروسک‌گردان‌هایمان فراهم کنیم، اما باز هم بچه‌ها به سختی و در شرایطی خطرناک کار کردند و باعث تاسف است که با وجود این شرایط، بیشتر صدای عروسک‌هاست که شناخته می‌شود و به یاد می‌ماند تا آن کسانی که عروسک‌ها را زنده می‌کنند. این وضع وقتی دردناک‌تر هم می‌شود که کار عروسک‌گردانی همیشه در معرض خطر است و کافی است یک نفر گله‌ای داشته باشد و آن وقت است که عوامل تولید به‌راحتی آنها را حذف و جایگزین می‌کنند.»