در این آلبوم سعی شده تنها با وفاداری به فضای ساختاری موسیقی دستگاهی، بتوان در همنوازی به چیدمان دیگری در فرم و روند ملودی و نیز در ترکیب صدا به‌صورت گفت‌وگویی موازی دست یافت؛ به‌گونه‌ای‌که دو ساز ملودیکِ به‌کاررفته در اثر، اغلب در ترکیبی دوصدایی فضای ملودیک و ریتمیکِ طرح‌شده را بسط و گسترش می‌دهد و ضمن برخورداری از طرحی مشخص گهگاه فرصت بداهه‌پردازی یابند. «بدرقه‌ماه»، «ضیافت صبح»، «عود تنها»، «دشت مه‌زده»، «نی تنها»، «تنیده»، «عود و نی» و «قافله بی‌قرار شب» قطعات آلبوم «بدرقه ماه» را تشکیل می‌دهند.