به گزارش «دنیای‌اقتصاد»، در شرایطی قرار داریم که هزینه‌های تعمیر خودرو بالا رفته و همین نکته لزوم اهمیت  سلامت موتور را بیش از پیش بالا می‌برد. سلامت موتور با انتخاب روانکار مناسب ارتباط مستقیمی‌ دارد. به همین دلیل اکثر شرکت‌های معتبر بعد از عرضه خودرو،‌ روانکار مورد تایید خود را نیز به مشتری اعلام می‌کنند.

اما در شرایط تحریمی ‌و با بالا رفتن نرخ ارز، کیفیت روغن موتورهای تولید شده در کارخانه‌های کوچک شبهه‌انگیز شده است. یک روغن موتور که از روغن پایه و افزودنی‌های مختلف مثل ادتیوها تشکیل شده، در صورت حذف هر مورد، کارآیی قبل را نخواهد داشت و به موتور آسیب خواهد زد.

البته کیفیت روانکار به تکنولوژی تولید روغن نیز بستگی دارد و برخی از برندهای معتبر خودرویی با همکاری شرکت‌های معتبر تولید روانکار اقدام به تولید روانکار مناسب می‌کنند. این اتفاق بین شرکت رنو و توتال افتاد و دو شرکت با همکاری هم اقدام به تولید روغن‌های «الف» کردند. شرکت رنو هم به مشتریان خود اعلام کرد تنها از روغن‌های الف تولیدی شرکت توتال برای محصولات خود استفاده می‌کند.

اما پس از قرارداد شرکت توتال و بهران که منجر به تاسیس شرکت «به‌توتال» در ایران شد، تکنولوژی تولید روانکار توتال به ایران وارد شد. دو شرکت، کارخانه‌ای را در شهرک صنعتی واقع در ساوه تاسیس کرده و روغن‌های توتال را در آن کارخانه تولید و به بازار عرضه کردند. از آن سمت نیز رنو با ارائه محصولات اکونومی ‌و پریمیوم خود نیاز بازار خودرو را تا حد قابل قبولی تامین کرد. البته در آن زمان نیز به دلیل حساسیت رنو در کیفیت محصولات، عرضه خودرو با کندی انجام می‌شد، اما با این حال عرضه قابل قبولی داشت.

همین عرضه قابل توجه و ناگهانی پسابرجامی ‌رنو در بازار خودروی ایران، تقاضا را برای روغن موتور توتال مورد تایید رنو با برند الف بالا برد، اما با شروع تحریم و خروج آمریکا از برجام، توتال جزو اولین شرکت‌هایی بود که از ایران خارج شد. این عجله به دلیل سرمایه‌گذاری بسیار بالای این شرکت نفتی در آمریکا بود. توتال از ایران خارج شد، اما تکنولوژی و کارخانه این شرکت در ایران باقی ماند.

حال با خارج شدن توتال از ایران، مدیران و شرکای ایرانی «به‌توتال» باید تصمیم مهمی‌ می‌گرفتند. همین امر باعث شد تا مدیران این شرکت تصمیم بگیرند با توجه به تجربیات گذشته شرکت بهران به حیات این شرکت ادامه دهند. به همین دلیل ابتدا اسم شرکت را از «به‌توتال» به «به‌تام» تغییر دادند. شرکت به‌تام نیز کم کم اقدام به تغییر اسامی‌محصولات توتال کرد. برای نمونه روغن الف با همان فرمول قبلی با اسم رنوویشن تولید شد.

روغن رنوویشن ۱۰W۴۰ SL مانند روغن الف یک روانکار نیمه سنتتیک است که با کیفیت مطلوبی تولید و عرضه شد و در کارکرد طولانی عملکرد پایداری دارد. به دلیل این خاصیت این روغن مدت زمان کارکرد بالاتری نسبت به روانکارهای معمولی بازار دارد و کمترین خوردگی را در موتور ایجاد می‌کند.

حال که بیش از یک سال از فعالیت جدی شرکت به‌تام می‌گذرد، این شرکت اقدام به تغییر لوگوی خود کرده است و برنامه‌هایی برای توسعه بازار خود در حوزه خودرویی و حتی صنعتی دارد. اما سوالی که پیش می‌آید این است که با توجه به توافق دوباره ایران و آمریکا و بازگشت آمریکا به برجام، شرکت توتال نیز به بازار ایران برمی‌گردد؟ آیا سرمایه‌گذاری را که رها کرده بود توسعه می‌دهد؟  

این مطلب برایم مفید است
51 نفر این پست را پسندیده اند