به گزارش گروه اقتصاد بین‌الملل روزنامه «دنیای اقتصاد» به نقل از وب‌سایت ماینینگ، از بین سدهای معدنی که نتوانسته‌اند تاییدیه‌های ایمنی را دریافت کنند، تعداد ۳۲ سد متعلق به معدن‌های مواد آهنی هستند. سد زینگو در منطقه ماریانا بر اساس ارزیابی‌های انجام‌شده ریسک تخریب آنی دارد. این سد که متعلق به معدن استخراج سنگ‌آهن الجریا است همان ترکیب سازه‌ای را داشته که در سدهای تخریب‌شده ماریانا و برومادینیو وجود داشته است.

جمعیت محلی که در نزدیکی ۹ سد متعلق به شرکت واله ساکن بوده‌اند، اکنون جابه‌جا شده‌اند که این شامل افراد ساکن در نزدیکی سد زینگو نیز می‌شود. واله نیز اعلام کرد که اقدامات لازم را برای بهبود پایداری و ایمنی سدهای موردنظر انجام خواهد داد و در روند ساخت دیوارهای محدودکننده در اطراف پنج سد خود قرار دارد که در اضطراری‌ترین وضعیت قرار دارند.

پیش‌تر بازپرس‌های فدرال برزیل اعلام کرده بودند که واله نتوانسته به تعهدات خود برای بهبود ایمنی سدها که سال گذشته و پس از فاجعه سد برومادینیو وعده آنها را داد، عمل کند.

ژائیر بولسونارو، رئیس‌جمهور برزیل این هفته لایحه‌ای را به تصویب رساند که مقررات کنترل سدهای معدنی را تغییر می‌دهد و رقم ۱۷۶ میلیون دلار را برای جریمه شرکت‌هایی که نتوانند در این زمینه در راستای استانداردهای ایمنی حرکت کنند، در نظر می‌گیرد.

این لایحه که از سوی کنگره برزیل نیز به تصویب رسیده است، همچنین ساخت آبگیرهایی را با شیوه قرارگیری برخلاف جریان آب رودخانه که در برومادینیو نیز از آن استفاده‌شده بود، ممنوع می‌کند. دولت برزیل تاریخ پنج فوریه ۲۰۲۲ را ضرب‌الاجل خود برای شرکت‌ها قرار داده است تا چالش سدهایی را که به این شیوه ساخته ‌شده‌اند ، رفع کنند.

ادیسون ویتورلی، بازپرس فدرال برزیل و عضوی از کارگروهی متشکل از ده‌ها مقام و بازپرس فدرال دیگر است که پس از آخرین حادثه مربوط به شرکت واله با ۲۷۰ کشته در ژانویه ۲۰۱۹، علیه این شرکت اعلام‌جرم کرده‌اند. او ماه گذشته به خبرگزاری رویترز گفت: «برخی از این معادن که با سد‌ها مرتبط هستند، می‌توانند بسیار خطرناک باشند و واله از آنها برای بازیابی بخشی از آهن از دست‌رفته خود و ارتقای ظرفیت تولیدش تا ۴۵۰ میلیون تن در سال استفاده می‌کند؛ ظرفیتی که بار دیگر واله را به بزرگ‌ترین تولیدکننده سنگ‌آهن در جهان بدل خواهد کرد.»

 

این مطلب برایم مفید است
1 نفر این پست را پسندیده اند