۱- مسوولان همه چیز جز منافع عمومی را فراموش کنند. منافع عمومی برای مدیریت شرایط بحران کلیدی است.

۲- در لحظات فلج‌کننده شک و تردید، عقب بروید و از افتادن به درون پرتگاه پرهیز کنید.

۳- به شهروندان کمک کنید تا بر محدودیت‌‌های تنبلی و خودخواهی و ضعف و ترس خود غلبه کنند.

۴- در مواجهه با بی‌اعتمادی، ترس و تردید مردمی، بیش از حد ارتباط بگیرید، حضور داشته باشید و در چشم باشید، حتی اگر نمی‌دانید دقیقا چه اتفاقی در حال رخ دادن است، تا می‌توانید اطلاعات در مورد موقعیت به مردم دهید تا ترس‌‌ها و اضطراب‌‌هایشان آرام شود و از گمانه‌زنی و شایعات جلوگیری شود.

۵- افراد مهم‌تان را که با آنان کار خواهید کرد به ‌سرعت بشناسید و یاد بگیرید چگونه آنها را بسیج کرده و برانگیزانید تا هریک بهترین عملکردشان را بروز دهند.

۶- مسوولیت‌‌پذیر باشید، از گذشته عبرت بگیرید و دست از مقصر جلوه دادن دیگران بردارید.

۷- شرایط بحران زمان مناسبی برای دفاع از وضع موجود نیست فقط به این دلیل که مسوولان یا مردم در آن سرمایه‌گذاری کرده و فکر می‌‌کنند اگر زیرسوال رود، چهره‌ مسوولان مخدوش خواهد شد.

۸- آرام باشید: سریع پاسخ دهید، نه عجولانه. یک مسوول باید نقش راهنما داشته و به‌ موقع به اوضاع پاسخ دهد، اما اقدامات عجولانه تنها مردم را عصبی می‌‌کند.

۹- میل به پا از حد خود فراتر نهادن و انجام وظایفی که سازمان برای آنها نامجهز است، خطری پیش روی مسوولان است.

۱۰- بزرگ‌ترین اشتباهی که ممکن است مرتکب شوید، صبر برای به کمال رسیدن است. عالی بودن، بزرگ‌ترین دشمن خوب بودن است.

۱۱- باید خود و دیگران را وادار به سنجش اطلاعات جدید درباره بحران کنید و با سوگیری مقابله کنید.

۱۲- افراد مختلفی را دور هم جمع کنید تا اطلاعاتی را که دریافت می‌کنید به بحث گذاشته و تفسیر کنند. استراتژی تصمیم‌گیری مبتنی بر تمامی دیدگاه‌ها اتخاذ کنید یا افرادی را در تیم‌تان منصوب کنید تا نقش وکیل مدافع شیطان را ایفا کنند.

۱۳- مرتب به خودتان یادآوری کنید که نمی‌توانید آینده را پیش‌بینی کنید. همیشه داده‌ها را بررسی کرده و در نظر گرفتن سایر نتایج را به یک عادت تبدیل کنید.

۱۴- هنگام ارتباط گرفتن با مردم هیچ سوال یا چالشی را تهدید تلقی نکنید، بلکه در عوض به آن گوش دهید و از آن یادداشت‌برداری کنید.

۱۵- استفاده از زبان تبلیغاتی: در عین حال که در مورد زیان‌های احتمالی ناشی از بحران صادق هستید باید مردم خود را با زبانی مثبت و تبلیغاتی بسیج کنید. معنی این حرف این نیست که بیش از حد تبلیغ کنید و وعده‌های دروغین بدهید یا حقایق سخت را کم‌اهمیت جلوه دهید.

۱۶- از همان ابتدا و مرتب این پیام را به مردم برسانید که یادگیری خود بخش مهمی از مقابله با بحران است و درباره درس‌هایی که از بحران گرفته‌اید اطلاع‌رسانی کنید، تا بتوانید در صورت لزوم رویکردی جدید در مقابله با بحران اتخاذ کنید.

۱۷- تنها با علائم بحران مقابله نکنید: برای پرداختن به ابعاد کامل بحران باید زیرساخت‌های لازم را فراهم کنید. زیرساخت‌هایی که شاید از ابتدای بحران در اختیار نداشته باشید.

۱۸- در پی درمان یا راه‌حل‌های ساده برای بحران نباشید؛ علم و داده‌های لازم در این مورد را کسب کنید و براساس آنها اقدام کنید.

۱۹- به دنبال متخصصان و افراد با مهارتی باشید که بتوانند این بحران را هدایت و متوقف کنند و از آنها حمایت کنید.

۲۰- رهبران سیاسی تصمیم‌گیرنده و تامین‌کننده منابع هستند. نقش‌شان بسیار مهم است اما نباید مداخله‌ای در کار کسانی داشته باشند که در سطح فنی درگیر مقابله با بحران هستند.

نسخه کامل این گزارش که از سوی پژوهشکده مطالعات توسعه جهاد دانشگاهی ترجمه شده است در سایت این پژوهشکده قابل دسترسی است.

این مطلب برایم مفید است
2 نفر این پست را پسندیده اند