دنیای اقتصاد- سرانجام پروفسور دکتر توماس شلینگ، نوبلیست ۸۶ ساله اقتصاد ساعت ۲ بامداد روز شنبه اول دی ماه وارد تهران شد. شلینگ در حالی وارد ایران شد که همسرش نیز او را همراهی می‌کرد. توماس شلینگ در این سفر ۱۰روزه در ایران خواهد بود و طی این مدت از شهرهای اصفهان و شیراز نیز دیدار خواهد کرد. وی در نخستین روز حضورش در ایران در یک کنفرانس مطبوعاتی محدود در محل هتل استقلال تهران شرکت کرد. در این کنفرانس رسانه‌ای تنها دوربین‌های صدا و سیما و دو خبرگزاری حضور داشتند و از سایر رسانه‌ها دعوت به عمل نیامده بود.

توماس شلینگ جایزه نوبل خود را در سال ۲۰۰۵ و به طور مشترک با رابرت آمان دریافت کرد. این دو نفر جایزه نوبل را به خاطر بسط و توسعه درک تقابل‌ها و همکاری‌ها از طریق تحلیل‌های نظریه بازی‌ها به دست آوردند. آنها از طریق این نظریه توانستند تضادهای اقتصادی از جمله جنگ قیمت‌ها، جنگ تجارت و علل موفقیت بیشتر برخی از جوامع نسبت به سایرین را در مدیریت منابع مشترک توضیح دهند. توماس شلینگ در جریان تحقیقات خود موفق شد به روشنی نشان دهد که چگونه بر مبنای تئوری بازی‌ها رفتار هر بنگاه متاثر از رفتار بنگاه‌های دیگر است. به گزارش خبرگزاری ایسنا، قرار است در این سفر نشان ویژه دانشگاه شریف نیز بر سینه این اقتصاددان برجسته نصب شود. توماس شلینگ یکی از آکادمیک‌ترین اقتصاددانانی است که جایزه نوبل را گرفته است. او سابقه تدریس در معتبرترین دانشگاه‌های ایالات متحده را در کارنامه علمی خود دارد. دانشگاه ییل، هاروارد، مریلند، جان اف کندی و یو‌سی‌ال‌ای از جمله دانشگاه‌هایی هستند که او در آنها تدریس کرده است. او در سال ۱۹۹۱ به ریاست مجمع اقتصاد ایالات متحده که بازوی مشاوره‌ای دولتمردان آمریکا در بخش اقتصاد است، انتخاب شد و هم اکنون نیز از اعضای برجسته این مجمع به حساب می‌آید. او همچنین موفق به دریافت نشان فرهنگستان ملی علوم ایالت متحده و جایزه عالی «فرانک سیدمن» در رشته اقتصاد سیاسی شده است.

نقطه عطف حضور توماس شلینگ در ایران سخنرانی او در دانشگاه شریف است. وی که تالیفات و تحقیقاتی در زمینه محیط زیست و انرژی و همچنین تغییرات آب و هوایی دارد، قرار است در زمینه مدیریت چالش‌های گلخانه‌ای در جهان در دانشگاه شریف سخنرانی کند. این سخنرانی فردا بعدازظهر انجام می‌شود. توماس شلینگ که در سال ۱۹۲۱ در ایالت اوکلند به دنیا آمده است، همچنین تالیفاتی در زمینه تجارت بین‌الملل، نظریه تقابل و چانه‌زنی، تبعیض و یکپارچگی نژادی و اخلاق در سیاست‌های بخش عمومی دارد.