در حکومت امام علی(ع) قصاص قبل از جنایت خلاف اخلاق و وجدان و دین است لذا مخالف را تنها به اتهام مخالفت یا اعلام مخالفت، دستگیر یا زندانی نکرد. سعی می‌کرد ابتدا مخالفانش را با گفت‌وگو هدایت کند در صورت عدم هدایت‌پذیری و اثبات جرم آنها را تنبیه می‌کرد.

وقتی خریت بن راشد با آن حضرت به علت پذیرش حکمیت اعتراض کرد و از نزد حضرت خارج شد، یکی از یاران حضرت به نام عبدالله بن قعین، خریت و یارانش را تعقیب کرد و متوجه شد خریت قانع نشده و از گفته‌هایش به آن حضرت پشیمان نیست، و قصد جدا شدن از حضرت را دارد؛ از حضرت خواست تا قبل از این‌که خریت دست به شورش بزند او را دستگیر و زندانی کنند.

ولی حضرت نپذیرفت و فرمود:
«اگر بنا باشد که هر کس را که مورد اتهام است بگیریم و به زندان کنیم باید همه زندان‌ها را از مردم پر کنیم. من نمی‌توانم مردم‌ را بگیرم و به زندان بفرستم و عقوبت کنم پیش از آنکه مخالفت آشکار کرده باشند.»
این مطلب برایم مفید است
9 نفر این پست را پسندیده اند