هفته‌نامه اکونومیست در شماره جدید خود در مطلبی به تشریح فضای حاکم بر مذاکرات وین پرداخته و با توجه توالی زمانی این گفتگوها و اعتراضاتی که نسبت به معضل کمبود آب در بستر خشکیده زاینده‌رود اصفهان شکل گرفت، نسبتی که به زعم این نشریه می توان میان این دو موضوع کلیدی برقرار کرد را تبیین کرده است.

اکونومیست در این مطلب با عنوان «دژاوو در وین؛ ایران نیازمند آب است، نه اورانیوم»، نوشته است: از سرگیری مذاکرات هسته ای با اعتراضات بر سر آب در هم آمیخته است؛ ناآرامی‌ها یادآور آن چیزی است که یک توافق می‌تواند برای کشور به ارمغان بیاورد.

هوای سرد وین، فضای تیره دیپلماسی 

در ادامه این مطلب آمده است: جو در وین به اندازه کافی تیره و تار است. در ۲۹ نوامبر، دیپلمات‌ها برای مذاکرات بیشتر به منظور نجات توافق هسته‌ای که ایران با شش قدرت جهانی در سال ۲۰۱۵ امضا کردند، گرد هم آمدند. دو طرف اصلی مذاکرات، آمریکا و ایران، مستقیماً گفتگو نمی کنند. در عوض دیپلمات‌های اروپایی  نقش واسطه را در دیپلماسی شاتل ایفا می‌کنند و پیام‌هایی را در خیابان‌های سرد شهری که به دلیل قرنطینه کووید-۱۹ خالی و ساکت شده‌، حمل می‌کنند.

مشروح این گزارش را در اقتصادنیوز با تیتر«نسبت میان اعتراضات اصفهان و مذاکرات وین از نگاه اکونومیست» بخوانید.

این مطلب برایم مفید است
8 نفر این پست را پسندیده اند