بسیاری از کنشگران و تئوریسین‌های سپهر سیاست در ایران با توجه به اتمسفر غالب در پیکره جامعه انتخابات ۲۸خرداد۱۴۰۰را از جهاتی شبیه انتخابات ۲۷خرداد ۱۳۸۴ می‌دانند و اصولگرایان و خاصه نواصولگرایان بهارستان‌نشینی را که ردای کاندیداتوری پاستور۱۳ بر تن کرده‌اند، در تکاپو و تلاش هستند تا از راه میانبر برای رسیدن به قدرت بهره ببرند.

 یکی از راه‌های میانبر، عوامفریبی و سخنان خلاف واقعی است که نامزدهای اصولگرا با کلید واژه‌های «خاصه‌خرجی، تملق، رانت، آقازادگی، سوپرمن‌بازی، داغ و درفش» به نامزدهای دولت مستقر نسبت می‌دهند. 
سیدابراهیم رییسی مجدد و نه به طرز شگفت شبیه 4 سال پیش قدم در این وادی گذاشته و نشان می‌دهد همان‌طورکه پس از ثبت‌نام در ظهر روز آخر خود را مستقل و نه رقیب جناح‌های سیاسی که رقیب فساد و ناکارآمدی قلمداد نمود به هیچ اصولی به ‌جز پیروزی در رسیدن به قدرت باور ندارد؛ چراکه چند سال سکانداری قوه قضاییه  و عملکرد به‌نسبت مقبول در این مدت،  پل پرتابی برای رسیدن به پاستور در اختیار او قرار داده است و با این پشتوانه اسب خود را برای نشستن بر کرسی ریاست بر «پاستور»  زین کرده است.

این مطلب برایم مفید است
438 نفر این پست را پسندیده اند