اگرچه به نظر می‌رسد همچنان لیست اقدامات ایران و آمریکا نهایی نشده است، اما تصمیم کمیسیون مشترک برای شروع کار نوشتن پیش‌نویس تفاهم‌نامه بازگشت به توافق هسته‌ای و نیز تشکیل کارگروه سوم برای تعیین توالی اقدامات متقابل، نشان‌ می‌دهد که هم چارچوب کلی توافق تا حدود زیادی بسته شده، و هم بخش عمده کار برای تعیین محتوای اقدامات طرف‌ها انجام شده است.

در فاصله یک‌هفته‌ای هیئت‌های دیپماتیک در کشورهای خود نقشه راه ترسیم شده را تبیین و درباره آن رایزنی می‌کنند. احتمالاً هم در ایران و هم در آمریکا مخالفان برجام، دولت‌های روحانی و بایدن را تحت فشار قرار خواهند داد یا حتی ممکن است کارشکنی‌هایی توسط عوامل داخلی دو کشور یا بازیگران خارجی مخالف برجام رخ دهد. اما در شرایط عادی احتمالا در هفته آینده طرف‌ها برای دور سوم گفت‌وگوها به وین بازمی گردند و این‌بار احتمالاً برای حل آخرین اختلاف نظرها در زمینه تعیین لیست نهایی تحریم‌هایی که باید رفع شوند و محدودیت‌های هسته‌ای که باید مجدداً اعمال شوند، مذاکره خواهند کرد و کارگروه تعیین توالی اقدامات نیز کار خود را برای طراحی نقشه راه و تکمیل آن ادامه می‌دهد. در اینجا سرعت پیشرفت مذاکرات تا حد زیادی بستگی به میزان انعطاف‌پذیری طرفین دارد و در صورتی که ایران و آمریکا بخواهند بر موضع حداکثری پافشاری کنند ایجاد بن‌بست در فرآیند و یا شکست کل آن اصلاً بعید نیست.

مشروح این گزارش را در اقتصادنیوز با تیتر «پایان فشار حداکثری نزدیک است؟» بخوانید.

 

 

 

این مطلب برایم مفید است
5 نفر این پست را پسندیده اند