به گزارش اسپوتنیک، "معاهده درباره منع تسلیحات هسته‌ای" (TPNW) به عنوان اولین "معاهده الزام‌آور قانونی" بین‌المللی شامل یک سری ممنوعیت‌های جامع درباره هرگونه فعالیت مرتبط با تسلیحات هسته‌ای است که این ممنوعیت‌ها شامل توسعه، آزمایش، تولید، دستیابی، مالکیت، ذخیره، استفاده و تهدید به استفاده از تسلیحات هسته‌ای است که در هفت ژوئیه ۲۰۱۷ از سوی مجمع عمومی سازمان ملل با ۱۲۲ رای موافق، یک رای مخالف، یک رای ممتنع و ۶۹ غایب که اکثر آنها از کشورهای هسته‌ای و اعضای ناتو بودند، تصویب شد و قرار شد از ۲۲ ژانویه ۲۰۲۱ (سوم بهمن) اجرایی شود.

بر اساس این معاهده کشورهای هسته‌ای باید یک چارچوب زمانی برای مذاکرات منجر به تایید و حذف برنامه‌ تسلیحات هسته‌ای خود ارائه کنند. 

در همین رابطه ناتو در بیانیه‌ای اعلام کرده است: همزمان با نزدیک شدن موعد لازم‌الاجرا شدن پیمان ممنوعیت سلاح‌های هسته‌ای یا معاهده ممنوعیت، ما به طور جمعی مخالفت خود را با این پیمان ابراز می‌کنیم، چرا که این پیمان منعکس‌کننده فضای امنیت بین‌المللی با چالش‌های فزاینده آن نیست و با ساختار منع گسترش و خلع سلاح موجود، همخوانی ندارد.

این اتحاد با این حال می‌گوید هنوز متعهد به افزایش کنترل تسلیحاتی و منع گسترش است.

بیانیه ناتو افزوده است: از شرکا و تمام دیگر کشورها می‌خواهیم به شکل واقع‌بینانه‌ای نسبت به تأثیر پیمان ممنوعیت بر صلح و امنیت بین‌المللی، از جمله "پیمان منع گسترش تسلیحات هسته‌ای" (ان‌پی‌تی) واکنش نشان دهند و در همکاری برای بهبود امنیت جمعی از طریق اقدامات ملموس و قابل تأیید که می‌تواند ریسک‌های استراتژیک را کاهش دهد و پیشرفت واقعی در خلع سلاح هسته‌ای را ممکن کند، به ما بپیوندند.

این مطلب برایم مفید است
1 نفر این پست را پسندیده اند