استدلال دقیقی برای قصد بایدن برای بازگشت سریع و بدون قید و شرط به توافق هسته‌ای وجود دارد - از جمله کاهش مداوم زمان به اصطلاح رسیدن ایران برای ساخت یک بمب هسته‌ای از یک سال در زمان توافق سال ۲۰۱۵ به کم‌تر از سه ماه در زمان کنونی. لکن چنین تصمیمی برای یک دولت تازه مستقر وحدت‌گرا در واشنگتن هزینه‌های سیاسی قابل توجهی نیز دارد.

از یک طرف، اگر سنا در دست جمهوری‌خواهان باقی بماند، دولت بایدن مجبور می شود هزینه سیاسی قابل توجهی را برای اطمینان از تصویب بسته محرک COVID-۱۹ صرف کند، و هم‌چنین سایر اولویت‌ها در مسائل داخلی ممکن است مانع تمرکز توافق هسته‌ای شود. مضاف بر این، هم‌پیمانان ایالات متحده - به ویژه اسرائیل و هم‌چنین عربستان سعودی - به صراحت اعلام کرده‌اند که مایلند تمام تلاش خود را مصروف پایان دادن به این توافق نمایند. با تشدید رقابت‌های داخلی در تهران بر سر جانشینی دولت هم به نظر می رسد بازگشت کامل به توافق سال  ۲۰۱۵  پیش از انتخابات ریاست جمهوری ایران در ژوئن ۲۰۲۱ بعید باشد اما از نقطه نظر پیشگیری از درگیری‌ها مطلوب است.

در ایران قبل از انتخابات اهمیت تغییر احتمالی در آمریکا را نادیده گرفته شده بود  و تاکید بر سیاست مقاومت حداکثری تهران است که دلالت بر عدم تعجیل و فوریت در تخفیف تحریم‌ها است و حتی اگر در مذاکرات ایران و آمریکا را نیمه‌باز گذاشته شود ترجیح بر این است که در چارچوب چندجانبه بوده و مشروط به آن باشد که در ابتدا واشنگتن اعتماد تهران را تأمین کند.

متن کامل این گزارش با تیتر «برگِ اقتصادی نجات برجام» را در اقتصادنیوز بخوانید.

این مطلب برایم مفید است
37 نفر این پست را پسندیده اند