مصطفی میرسلیم نماینده تهران در مجلس یازدهم و عضو مجمع تشخیص مصلحلت درباره پوپولیسم پارلمانی گفت:  در تمام نظام های حکومتی که بشر تاکنون تجربه کرده نقاط ضعف وجود دارد و در مجموع نقاط ضعف نظام مردم سالاری از همه کمتر است، اما به هر حال نقاط ضعف وجود دارد؛ از جمله نقاط ضعف مردم‌سالاری وابسته بودن سرنوشت دولتمردان (به مفهوم عام کلمه که شامل سه قوه می شود)، به آراء مردم است، یعنی اگر سیاستمداران بخواهند انتخاب شوند و در سمت خود باقی بمانند یا ارتقاء یابند، باید ببینند کدام اظهار نظر و تصمیم‌شان به مذاق مردم یا رأی دهندگان به آنها مطلوب و جذّاب است، همان را برگزینند والا خطر طرد شدن و از چشم مردم افتادن آنها را تهدید می کند. این صفت را عوام‌زدگی می نامند.

عوام‌زدگی رئیس‌جمهوری از عوام‌زدگی چند نماینده مجلس خسارت‌بارتر است

او ادامه داد: اما فراموش نکنیم که مردم‌سالاری مانند هر سکه دو رو دارد: یک روی آن انعکاس دادن مطالبات مردم به مجلس برای جستجوی راه پاسخگویی مناسب به آن مطالبات است و روی دیگر آن منعکس کردن مسائل کشور؛ اما در کل آگاه کردن مردم از نیازهای کشور است و موضوع اولویت اقداماتی که باید با ترتیبی منطقی انجام گیرد تا خیرآن نصیب همگان شود.این موضوع درباره رئیس جمهوری هم مصداق پیدا می کند و البته عوام‌زدگی رئیس جمهوری از عوام‌زدگی چند نماینده مجلس بمراتب خسارت‌بارتر است.

۹۰ درصد طرح‌های نمایندگان مقبولیت رای‌آوری ندارند

میرسلیم گفت: جنبه دیگر این عوام‌زدگی که آن نیز به ضرورت جلب توجه رأی دهندگان برمی گردد، خودنمایی برای اظهار وجود و حفظ محبوبیت نزد مردم رأی دهنده در حوزه انتخابیه است. این خودنمایی به چند شکل ظاهر می شود:١) ایراد نطق‌های آتشین در جلسه علنی با توجه به انعکاس آن بویژه از طریق رسانه ملی؛ ٢) سفرهای متعدد و برنامه‌ریزی‌شده با نیت اثبات حضور خود در صحنه و انعکاس دادن نوعی تحرک خدمتگزارانه در اذهان عمومی؛ ٣) ارائه پیشنهادهای گوناگون برای طرح ها و لوایح با استفاده از امکانی که قانون آیین نامه داخلی در اختیار او قرارداده است که به تجربه ثابت شده که اغلب این پیشنهادها (در حدود ۹۰ درصد‌ آنها) مقبولیت لازم را برای رأی آوری ندارد و فقط وقت نمایدگان در جلسات مجلس ضایع می شود.

مجلس نباید صحنه تاخت و تازِ خودنمایی نمایندگان شود

او افزود: بعضی از نمایندگان مجلس در این زمینه حرفه ای می شوند و اگر یک روز در جلسه علنی مناسبتی برای اظهار نظر و ارائه پیشنهاد و تذکر پیدا نکنند احساس غبن می کنند! اما راهکار نجات یافتن از این نقیصه و افزایش کارآیی مجلس ابتدا در قبول کردن خسارات این رویه و سپس عزم کردن بر اصلاح قانون آیین نامه داخلی است به گونه ای که هم مجلس صحنه تاخت و تاز برای خودنمایی نمایندگان نشود و هم پیشنهادهایشان بتواند بویژه از طریق کمیسیون های مجلس مطرح و بهره برداری شود.

این مطلب برایم مفید است
8 نفر این پست را پسندیده اند