ژیلا آهنگرزاده روان شناس و روان درمانگر  در پاسخ به اینکه آیا کودکان و نوجوانان خودکشی می کنند، بیان کرد: متاسفانه آمار خودکشی در کودکان و نوجوانان بالاست و معمولا این اتفاق زمانی بروز پیدا می‌کند که خانواده آن نوجوان از مشکلاتی در زندگی رنج می برند و همین موضوع باعث می شود فرد به این موضوعات ماه ها و یا سال ها فکر کرده و دائما به فکر از بین بردن خود باشد تا چنین مشکلاتی را از زبان خانواده نشنود و این موضوع متاسفانه در سراسر دنیا به عنوان یک بحران جهانی مطرح است.

او افزود: دو مقوله مهم و استراتژیک که می‌تواند همیشه فرزندان و نوجوانان را از تفکرهای دوران بلوغ دور کند، اطلاع رسانی و آگاهی سازی آنها از عوامل خطرناک و علائم هشدار دهنده و همچنین تقویت عوامل محافظتی است، مرگ، جدایی والدین، مشکلات شغلی والدین، زورگویی و عدم حمایت‌های اجتماعی و محیطی می‌تواند از علائم و عوامل خطرناک و هشداردهنده باشد، البته نباید از سابقه خانوادگی خودکشی در اقوام نیز غافل شد زیرا یکی از دلایلی که می تواند کودکان و نوجوانان را نسبت به این موضوع جسور کند سابقه خانوادگی است .

آهنگرزاده اظهار کرد: به خانواده‌ها توصیه می‌شود در صورت بروز تغییر رفتار‌های شخصیتی و الگوی خواب نامناسب نوجوان، آن‌ها را سریعا و با هر روشی که می توانید از این حالت خارج کرده، زیرا تداوم و ماندن آنها در این حالات روحی می‌تواند فرزند را به سمت انزوا، درون گرایی و تحریک پذیری سوق دهد و در نهایت خطرات جبران ناپذیری را برای او به دنبال داشته باشد.

این روان شناس و روان درمانگر محبت و گفتمان با فرزندان را نخستین راه حل جلوگیری از خودکشی در نوجوانان دانست و بیان کرد: والدین باید در طول زندگی همواره تلاش داشته باشند با فرزندان خود به نوعی رفتار و صحبت کنند تا کودک و نوجوان بدانند که خانواده چقدر آنها را دوست داشته و بر اهمیت وجود آنها در زندگی تأکید دارد.

آهنگرزاده در پایان یادآوری کرد: پارامتر‌ها و آنالیز‌های روان شناسی صورت گرفته روی کودکان و خانواده ها نشان می دهد خانواده هایی که با قدرت رفتاری خود توانسته اند حالات روحی کودک خود را درمان کنند بیش از خانواده هایی که با دارو درمانی سعی در بهبود حال کودک خود داشته اند، موفق بوده اند.

این مطلب برایم مفید است
19 نفر این پست را پسندیده اند