ژنتیک، رژیم غذایی و سبک زندگی از فاکتور‌های اصلی در ابتلا به دیابت نوع۲ هستند. اما مطالعه اخیر محققان نشان می‌دهد مولفه تعاملات اجتماعی هم تاثیر بسزایی در ابتلا به این بیماری دارد.

به گفته محققان دانشگاه کالج لندن، احساس تنهایی، حتی اگر فرد تنها زندگی نکند و دارای تعاملات اجتماعی در زندگی روزانه اش باشد، با ریسک بالاتر ابتلا به دیابت نوع۲ مرتبط است.

در این مطالعه از بیش از ۴۰۰۰ نفر در مورد تنهایی شان سوال پرسیده شد. هیچ یک از آن‌ها در ابتدا مبتلا به دیابت نوع۲ نبودند.

بعد از حدود یک دهه تحت نظربودن این افراد، ۲۶۴ نفر از کل شرکت کنندگان (۶.۴ درصد) مبتلا به دیابت نوع۲ شده بودند. محققان مشاهده کردند امتیاز افراد مبتلا به دیابت نوع۲ در پایان مطالعه از لحاظ تنهایی ۱.۴۲ بود درحالیکه در مورد افراد فاقد دیابت این امتیاز ۱.۳۳ بود.

مطالعه نشان داد «تنهایی» با ۴۶ درصد ریسک بیشتر ابتلا به دیابت نوع۲ مرتبط است.

«روث هکت»، سرپرست تیم تحقیق، در این باره می‌گوید: «یافته‌های ما رابطه قوی‌ای بین تنهایی و احتمال ابتلا به دیابت نوع۲ را نشان می‌دهد.»

محققان معتقدند استرس روانی ناشی از تنهایی منجر به افزایش میزان هورمون‌های استرس موسوم به اپی‌نفرین و کورتیزول می‌شود که هر دو در ابتلا به دیابت نوع۲ نقش دارند.

 

این مطلب برایم مفید است
23 نفر این پست را پسندیده اند