دانشگاه علامه طباطبائی با حدود ۱۷ هزار دانشجو در مقاطع کارشناسی، ارشد و دکتری و با حدود ۵۵۰ عضو هیئت علمی و بیش از هزار عضو مدعو از بزرگ‌ترین دانشگاه‌های کشور است که گستره دانشجویی آن، کل استان‌های کشور را در بر می‌گیرد. 

با آغاز بحران کرونا در کشور و تعطیلی فرایند آموزش حضوری و رویکرد نظام آموزش عالی کشور به سیستم مجازی، در دانشگاه علامه طباطبائی از آغاز با تشکیل جلسات منظم در دانشگاه و هم اندیشی مسئولان، مدیران و استادان دانشگاه، رویکرد آموزش مجازی در دستور کار قرار گرفت.

با شروع شیوع بیماری همه گیر و مهلک کووید۱۹ و یا همان کرونا و به تعطیلی کشیده شدن و نیمه تعطیل شدن بسیاری از فعالیت‌های اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی، دانشگاه نیز با تعطیلی خوابگاه‌ها و ورود به شیوه آموزش مجازی به فعالیت‌های خود ادامه داد. 

در این فاصله با توجه به دل مشغولی مسئولان دانشگاه از وضعیت دانشجویان، طرح نظرسنجی از تمامی دانشجویان و خانواده‌های آنان در قالب یک طرح پیمایشی (Survey) در دستور کار معاونت دانشجویی دانشگاه قرار گرفت و با مشورت با حوزه‌های تخصصی در معاونت و انجام پیش آزمون این امر به انجام رسید که با استقبال بالا و گسترده خانواده‌های دانشجویان و خود آن‌ها مواجه شد.

بر این اساس، هدف پژوهش انجام شده، بررسی تاثیر بیماری کرونا بر دانشجویان شاغل به تحصیل دانشگاه علامه طباطبائی بوده است. روش پژوهش، ترکیبی از روش کمی و کیفی بود و کلیه دانشجویان مورد پرسش و سوال قرار گرفتند. 

ابزار گردآوری اطلاعات در این پژوهش، مصاحبه نیمه ساختار یافته با استفاده از چک لیست مصاحبه اولیه بوده است.

همچنین مشخص شده است که از نظر جنسیت، دختران و از نظر مقطع تحصیلی دانشجویان کارشناسی ارشد بیشترین مبتلایان به کرونا بوده اند.

در نتیجه گیری این پژوهش آمده است که میزان نگرانی دانشجویان مبتلا و سالم در رابطه با مسائل درسی به یک میزان است و نشان می‌دهد که کرونا در زندگی تحصیلی و نگرانی‌های ناشی از درس و دانشگاه تاثیر داشته است، اما این تاثیر به علت بیماری نبوده است. 

در رابطه با تاثیر بیماری کرونا در وضعیت کلی دانشجویان به نظر می‌رسد که کرونا بر متغیر‌های روانشناختی و حالات روحی دانشجویان تاثیر داشته است تا جایی که میزان امیدواری و خوشحالی دانشجویان سالم به میزان 15درصد و میزان نگرانی دانشجویان مبتلا به کرونا 11درصد بیشتر بوده است و این اعداد نشانگر این امر هستند که کرونا باعث تشویش و نگرانی در تمامی افراد شده است، اما این تشویق و نگرانی در دانشجویان مبتلا به کرونا بیشتر بوده است.

تحلیل‌ها و موارد مورد بررسی مشکلات و تنگنا‌هایی بودند که دانشجویان با آن‌ها در این دوران کرونا دست و پنجه نرم می‌کردند و تمامی موارد کامل و جامع ارائه شده است تا مسئولان دانشگاه با کمک این اطلاعات به دست آمده از این پژوهش اقدام به رفع مشکلات آموزش مجازی کنند. دانشجویان دکتری و ارشد کلاس‌های بسیار کمتری نسبت به دانشجویان کارشناسی دارند پس بدیهی است که آمار کلاس نداشتن یا در کلاس شرکت نکردن در دانشجویان کارشناسی بسیار کمتر از بقیه موارد باشد. 

همچنین این عامل باعث ایجاد اختلاف معنی دار در بخش مشکلات و میزان رضایت یا نارضایتی دانشجویان از کلاس‌های مجازی شده است. تحلیلی که می‌توان از بخش اینکه میزان نارضایتی کمتر و انگیزه بیشتر برای حضور در کلاس مجازی دانشجویان دکتری و ارشد مخصوصاً دکتری است، داشته باشیم، اینکه، چون دانشجویان ارشد و دکتری بیشتر شاغل و یا بعضاً با پایان نامه درگیر هستند، با وجود کلاس مجازی وقت بیشتری را برای انجام کار‌های شخصی خود دارند. 

اما این مورد در دانشجویان کارشناسی با توجه به سن پایین‌تر کمتر دیده می‌شود؛ بنابراین مسئولان دانشگاه‌ها و وزرات علوم با توجه به فراگیری این بیماری برای سال تحصیلی آینده باید هر چه سریعتر نسبت به برنامه ریزی و تهیه برنامه‌ای مدون به تفکیک مقاطع تحصیلی، رشته‌ها و دانشکده‌ها مختلف داشته باشند تا کمترین میزان افت تحصیلی و کیفیت آن را شاهد باشیم.

 

این مطلب برایم مفید است
3 نفر این پست را پسندیده اند