این روزها که شیوع کرونا و ندیدن فوتبال در قرنطینه های خانگی به یکی از چالش های اصلی جامعه فوتبال در جهان تبدیل شده است ،مرور گذشته های دور و نزدیک روزهایی تلخ و شیرین را به یاد اهالی فوتبال می آورد که هرکدام دنیایی از شاید و کاش با خود به همراه دارد.فوتبالی باید باشی تا با خاطره هایش همذات پنداری کنی و در ذهنت تجسم کنی اگر این ضربه محکمتر بود و یا تکل به موقع زده بود و یا داور اگر درست می‌دید و اگرهای متعدد دیگر" چه می شد".

فوتبالی باید باشی و خودت را بگذاری جای یک هوادار استقلال و بگویی اگر چهارشنبه ۱۴فروردین ۱۳۸۱باران نمی‌آمد یا چمن الان ورزشگاه آزادی را داشتیم و با کاور از آن نگهداری میکردیم الان ستاره سوم هم می توانست روی پیراهن تیم نقش ببندد.

استقلال که جام باشگاه های آسیا را در سال ۸۱_۸۰با کامبک فراموش نشدنی برابر الاتحادعربستان آغاز کرده بود و در مرحله گروهی برای تعیین ۴تیم نیمه نهایی در امارات توانسته بود به عنوان صدرنشین به همراه  نسف قارشی ازبکستان به مرحله نیمه نهایی برسد، میزبان مرحله نیمه نهایی و فینالی شد که دو تیم سامسونگ و آنیانگ از نمایندگان شرق آسیا بودند.

 برنامه ریزان کنفدراسیون فوتبال آسیا تاریخ مرحله نیمه نهایی را 14 فروردین اعلام کردند.بعداز آن هم در روز قبل از بازی خبرهای زیادی در مطبوعات منتشر شد که کره ای ها اعتقاد دارند بازی زیر باران شدید برگزار خواهد شد و هر دو نماینده کره از چند روز قبل زمین تمرین خود را به آب بسته اند.

جالب اینکه سیزدهم نوروز تهران تا ظهر هوای خوبی داشت اما از عصر، بارانی سیل آسا باریدن گرفت.این باران به تناوب و به شدت به باریدن ادامه داد تا زمان آغاز بازی که  ورزشگاه آزادی را تبدیل به دریاچه کند.توان مدیریتی کم کنترل موضوع بدون دور اندیشی مناسب و چمن نامناسب آن روزهای ورزشگاه آزادی ،شرایط برگزاری یک مسابقه مطلوب از دو تیم را گرفت .بازی باید برگزار می شد. وسایل سنتی مثل سطل ،آبکش دستی ،حوله بزرگ و ... نیز نتوانست آب جمع شده در چمن  ورزشگاه که همزمان بارش شدید باران را هم تحمل می کرد، جمع کند.

استقلال و آنیانگ در زمینی که توپ در آن حرکت نمی کرد و بازیکنان توان دادن پاس یک متری هم نداشتند و تنها حدود 30هزارنفر در دو طبقه ورزشگاه بازی را تماشا می کردند به مصاف هم رفتند.تنها راه انتقال توپ پله کردن و ضربه زدن به آن بود که بازی فیزیکی دو تیم به جهت عدم جابجائی زیاد توپ این شرایط را هم از بازیکنان گرفته بود.

در این بازی عجیب استقلال در نیمه اول صاحب ضربه پنالتی شد. محمدنوازی که همیشه پنالتی هاشیش را محکم به گوشه بالای  سمت راست دروازه می زد چاشنی ضربه را زیاد کرد تا توپ از بالای تیر افقی به بیرون رود .بازی در نیمه اول بدون رد و بدل شدن گلی به اتمام رسید.

 در آغاز نیمه دوم مارکوس دنر برزیلی گل اول را به استقلال زد.دقایقی بعد سانتر نوازی و ضربه سر فراز فاطمی و دخالت دین محمدی با ضربه تمام کننده یدالله اکبری در شش قدم تبدیل به گل استقلال شد. آبی ها که بازی را به تساوی کشیده بودند در دقیقه 72مغلوب کارتیمی حریف با ضربه تمام کننده سانتوس دیگر یار برزیلی آنیانگ که این روزها به اف سی سئول تغییر نام داده  شدند تا در روزی که باران و ورزشگاه آزادی را قوی تر از حریف خود می دیدند به دیدار رده بندی بروند و با پیروزی 5بر2 برابر نسف قارشی به مقام سومی آسیا بسنده کنند.

در نهایت باران رحمت الهی، سبب خیر برای فوتبال  ایران شد تا مسئولین به مدت یک سال  روی زیر ساخت های چمن ورزشگاه آزادی کار کنند و استاندارد چمن این ورزشگاه خاطره ساز را به استانداردهای روز ورزشگاه های جهان نزدیک کنند.

این مطلب برایم مفید است
7 نفر این پست را پسندیده اند