علی ربیعی در دلنوشته‌ای که در اینستاگرام منتشر کرد، نوشت:

«کرونا خیلی از جلسات ما را تعطیل کرده است. تا یادم می‌آید سال‌های سال است که زودتر از نیمه‌شب به خانه نرفته‌ام. در دهه شصت و همچنین دوران وزارت، بسیاری اوقات محل خواب و کارم یکی می‌شد. اما این روزها به اجبار به وقت نماز مغرب، در خانه‌ام. کرونا و تنهایی باعث کوچ شامگاهی‌ام به فضای مجازی شده است.

یکی از دانشجویان قدیمی رشته رسانه‌ام، دستی بر سینما و هنر هم دارد، امروز نقاشی به عنوان تابلوی خوشبختی برایم فرستاد. ناظم حکمت شاعر بزرگ ترکیه‌ای از عابدین دینو می‌پرسد، می‌توانی خوشبختی را نقاشی کنی و عابدین در پاسخ، شاهکاری را خلق می‌کند که سرشار از امنیت، مهربانی و لبخند است و پول و دارایی نقش چندانی در این اثر ندارد. خیلی از ما باید در خصوص مفهوم خوشبختی تامل کنیم. این شب‌های کرونایی فرصتی است تا بهانه‌های‌مان برای خوشبختی را با نگاهی نو دوباره مرور کنیم.»

 

این مطلب برایم مفید است
4 نفر این پست را پسندیده اند