آیت‌الله ابوالقاسم علیدوست درباره تجمع در مقابل درهای بسته اماکن زیارتی که بستن آن‌ها برای مقابله با شیوع ویروس کرونا انجام شده است اظهار کرد: در ارتباط با حادثه‌ای که این چند روز در مشهد مقدس و قم رخ داد بنده خیلی اصرار ندارم نام این رفتار را هتک حرمت بگذارم یا این‌که بگویم عده‌ای درها را شکستند و خواستند بی‌احترامی کنند، چرا که خود این می‌تواند یک فضاسازی منفی را در اختیار رسانه‌های معاند قرار دهد تا آن‌ها از این موضوع استفاده کنند.

او در ادامه با طرح این موضوع که این رفتار دارای چند بعد است بیان کرد: بعد اول این حادثه فقهی، بعد دوم اجتماعی و بعد سوم سیاسی است. از نظر فقهی به عنوان یک کارشناس می‌گویم این رفتار به هیچ وجه قابل دفاع نیست، چرا که این تصمیم با پشتیبانی و حمایت نهادهای مربوطه و نظر مقام معظم رهبری، علما و اساتید بزرگ صورت گرفته است که علاقه آن‌ها به زیارت از آن‌هایی که این اقدام را انجام دادند کمتر که نیست هیچ، حتی بیشتر هم هست.

آیت‌الله علیدوست افزود: این رفتار از نظر فقهی به هیچ وجه قابل دفاع نیست. این اولین‌بار نیست که این امر رخ می‌دهد و رسم غلطی است که افراد فکر می‌کنند با تجمع و برهم زدن می‌توانند به خواست خود برسند و این مورد مصادف شد با بسته شدن درهای حرم اهل بیت (ع).

این عضو جامعه مدرسین حوزه علمیه قم اظهار کرد: بعد اجتماعی موضوع مساله‌ای است که به ما این فرصت را می‌دهد تا این رفتار را از بعد دیگری نیز بررسی کنیم. خیلی از افرادی که در این تجمع بودند شاید سال‌های سال نمازهای صبح و یا زیارت‌هایی را در این اماکن مقدس داشتند و وقتی یک‌دفعه با چنین حادثه‌ای مواجه می‌شوند جوششی در درون آن‌ها صورت می‌گیرد. اگر این افراد را با این نگاه بنگریم می‌توانیم بین آن‌ها و عده‌ای وابسته فرق قائل شویم.

او افزود: همان‌گونه که اشاره شد ما می‌توانیم این رفتار را هم از بعد جامعه‌شناسانه و آسیب‌شناسانه بررسی کنیم که پس از این مسوولین حرم و تصمیم‌گیرندگان برای موارد مشابه یا اگر این قضیه ادامه پیدا کند این موضوع را درنظر بگیرند و فکری کنند که پاسخ این احساسات را به صورت کارشناسانه و با رعایت بهداشت و موارد پزشکی نیز بدهند.

آیت‌الله علیدوست گفت: در رابطه با این موضوع مساله سومی نیز وجود دارد و آن بعد سیاسی این رفتار است. شاید عده‌ای خواسته باشند از این امر سوءاستفاده کنند. این موضوع را هم نباید نادیده گرفت. البته در رابطه با رفتار آن‌ها نهادهای مربوطه باید تصمیم‌گیری کنند نه این‌که ما در خیابان دادگاه تشکیل داده و شعار بدهیم. هر موضوعی باید از دروازه عدالت و شریعت مورد بحث و بررسی قرار بگیرد.

او افزود: در این امر رسانه‌ها می‌توانند تاثیرگذار باشند و توصیه بنده به آن‌ها این است که موضوع را همه‌جانبه ببینند. همچنین نهادهای مربوطه همچون قوه قضاییه اگر برای‌شان ثابت شود که این موضوع بعد سیاسی دارد قطعا باید به این رفتار پاسخ بدهند. اگر افرادی بوده‌اند که می‌خواستند فرمایش رهبری و مراجع را سبک کنند و فتنه‌ای برپا کنند حتما باید رسیدگی شود. بنده از هیچ جریان و شخصی دفاع نمی‌کنم، اما می‌گویم در تمام موارد، عدالت، انصاف و شرع را باید درنظر بگیریم. این رفتار رفتار غلطی بود و قابل دفاع نیست و باید عاقلانه با آن برخورد شود.

این عضو جامعه مدرسین حوزه علمیه قم ادامه داد: نکته دیگری که باید درنظر بگیریم این است که هر رفتاری علت و معلولی دارد که باید آن را بررسی کنیم. این رفتار یک‌شبه به وجود نیامده، بلکه در اثر زمان پیدا شده است و می‌توانیم بگوییم این رفتار دو منشأ دارد؛ اول این‌که شاید طوری حرکت کرده‌ایم که افرادی فارغ از قانون بتوانند حرف بزنند و به هدف‌شان برسند و این خیلی ناگوار است؛ این‌که فردی قانون را بشکند و به نفع خود به پیش ببرد. بنا نیست هر چیزی که در کشور وضع می شود به نفع ما باشد. باید در مسائل اجتماعی مصالح و منافع جمع را بپذیریم. اگر در خیابان دادگاه تشکیل بدهیم و شعار بدهیم این یعنی جامعه از اخلاق خارج شده است. قانون‌محور بودن جزء اصولی است که باید توجه ویژه‌ای به آن داشته باشیم.

او اظهار کرد: نکته دیگری که به صورت ویژه باید به آن بپردازیم این است که یک‌سری جابه‌جایی نهادها و سپردن یک‌سری کارها به برخی نهادها که برای آن امر نیستند باعث می‌شود که مشکل درست حل نشود. ما همیشه حرم اهل بیت (ع) را دارالشفاء می‌دانیم و معتقدیم هزاران انسان در طول تاریخ در این اماکن متبرکه شفا پیدا کرده‌اند و برای آن سندیت داریم؛ اما آیا این دارالشفاء بودن به معنی این است که کارکرد دارو و پزشکان را نادیده بگیریم و بگوییم هر کسی مریض شد به حرم برود و دعا بخواند؟ این رفتار مغالطه است.

آیت‌الله علیدوست یادآور شد: پیامبر (ص) و تمام اهل بیت (ع) همه به پزشک مراجعه می‌کردند. پیامبر اسلام (ص) به دو علم؛ دانش معارف دینی و دانش پزشکی و پیراپزشکی توجه ویژه‌ای داشتند. این یعنی این‌که پیامبر (ص) و در مجموع دین اسلام برای رشد و ترویج علم همواره برنامه داشته‌اند. هیچ کجا نداریم که اگر فردی مریض شد بنشیند و فقط دعا کند. اهل بیت (ع) می‌گویند در کنار دعا باید تدابیر پزشکی را نیز رعایت کنیم.

او افزود: شفیع بودن فقط جزء اعتقادات شیعه نیست، بلکه تمام ادیان توحیدی و حتی ادیان ساخته دست انسان همچون هندوئیسم به موضوع شفا و شفاعت اعتقاد دارند. برخی از کسانی که به معنویت معتقدند نباید جابه‌جایی نهادها را داشته باشند؛ مثلا بگویند معنویت برود کنار و فقط پزشکی باشد و یا این‌که پزشکی برود کنار و فقط معنویت باشد.

آیت‌الله علیدوست همچنین درباره نقش معنویت و پزشکی گفت: در طول سال‌ها متاسفانه برخی افراد به حرف‌هایی که زده‌اند توجه نکرده‌اند؛ مثلا گفته‌اند شما فقط این دعا را بخوان، مریضت شفا پیدا می‌کند و یا قرض و یا سایر اموری که مد نظر فرد است درست می‌شود. اما برای فرد تشریح نکرده‌اند این دعا باید در کنار مسائل پزشکی و یا فعالیت انسانی باشد. متاسفانه گاهی در سیاست‌گذاری‌ها ما هم بر موج سوار می‌شویم. امیدواریم این حوادث روی خیرش این باشد که ما به قانون اهتمام بیشتری داشته باشیم و در انتقال مفاهیم دینی دقت لازم را داشته باشیم و ندانسته حرفی نزنیم. 

او افزود: در ادای مفاهیم دینی باید همه‌جانبه به موضوع نگاه کنیم و وقتی حرفی را درباره هر موضوعی می‌زنیم باید همه‌جانبه بودن آن را در نظر بگیریم. اگر از معنویت می‌گوییم نباید پزشکی را زیر سوال ببریم و اگر از مسائل پزشکی صحبت می‌کنیم نباید معنویت را زیر سوال ببریم.

 

این مطلب برایم مفید است
1 نفر این پست را پسندیده اند