١- آقای وزیر، می‌دانید که جذب سرمایه‌های مردم، مستلزم جلب اعتماد آنهاست. لازمه‌اش هم شنیدن حرف مردم است. فکر می‌کنید چقدر در این حوزه موفق بوده‌اید که حالا انتظار دارید در ١٢ میلیارد دلار طرح‌های نهایی شده بخش پتروشیمی یا طرح‌های پتروپالایشگاهی سرمایه‌گذاری کنند؟! به میزانی که حرف مردم را در حوزه‌های مختلف بشنوید تازه امکان خواهید داشت درباره جذب پول‌های‌شان با آنها صحبت کنید؛ وگرنه که این سخنرانی‌ها، در حرف خواهند ماند!

٢- آقای وزیر، یادتان هست سال ٩٤ وقتی از ساخت پالایشگاه‌های هشت‌گانه میعانات گازی سیراف سخن گفتید، آن را نماد مشارکت بخش خصوصی و بخش دولتی نامیدید؟! حالا چه بر سر این پروژه ٣ میلیارد دلاری آمده است؟ بهتر از من می‌دانید که حدود ٢ سال است که بعد از اتمام خاکبرداری، عملیات اجرایی پروژه تقریبا متوقف شده و ترکیب تعدادی از سهام‌داران تغییر کرده است. این درست که تحریم، دلیل مهم این رخدادهاست. اما خب، هنوز هم تحریم هستیم. چه انتظاری از مردم دارید؟! فعلا که برای تامین مالی سیراف، چشم به صندوق توسعه ملی دوخته شده است. پس دیگر چه امیدی به تامین مالی از طرف مردم؟! نماد مشارکتی که از بخش خصوصی و دولتی تعریف کرده بودید پیش چشم ماست.

٣- نکته ظریف در سخنان آقای زنگنه این است که گفته ٣٠ میلیارد دلار پروژه نیمه‌کاره در بخش پتروشیمی وجود دارد. پروژه نیمه‌کاره، از طرفی هزینه روی دوش کشور می‌گذارد و از سویی اگر به ‌موقع تکمیل نشود، توسعه ضروری کشور را برای سال‌های آتی دچار مشکل می‌کند. می‌فهمم که در این شرایط- در شرایطی که درگیر تامین نیازهای روزمره هستیم- از آینده صحبت کردن چقدر سخت است. اما آینده زودتر از آنکه فکر کنید فردای ماست!

٤- جذب سرمایه بخش خصوصی در طرح‌های سوددهی نظیر پتروشیمی‌ها، خاصه در این شرایط، مسیر درستی است. اما بدون رعایت الزاماتش، بعید است این مسیر برای‌تان باز شود. سرمایه جایی می‌رود که اعتمادش جلب شده باشد. حالا قضاوت با شما وقتی می‌خواهید از امکان سرمایه‌گذاری مردمی در طرح‌های پتروشیمی و پالایشگاهی سخن بگویید!

 

این مطلب برایم مفید است
2 نفر این پست را پسندیده اند