محمدرضا عارف از مشخص‌ترین کسانی است که بارها از انتقادهای درونی و به زعم او از تخریب‌ها گلایه کرده است. او در آخرین اظهارنظر خود گفته است: «تخریب و تضعیف فراکسیون امید و اعضای این فراکسیون، آن هم از درون جریان اصلاحات امری بی‌سابقه بوده است که امیدوارم این تخریب‌ها هدفمند و با انگیزه‌های شخصی نبوده باشد... برخی دوستان اصلاح‌طلب به‌جای تعامل و همفکری در جلسات، در فضای مجازی و رسانه‌ها مطالب خود را مطرح می‌کنند که مطمئنا این روش وحدت و یکپارچگی جریان اصلاح‌طلب را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد».

‌نبود استراتژی انتخاباتی

اصلاح‌طلبان تاکنون به‌هیچ‌وجه نتوانسته‌اند مناسبات خود با انتخابات پیش‌رو را تبیین کنند و درعین‌حال که بسیاری از فعالان سیاسی از سال‌ گذشته بر ضرورت تشکیل پارلمان اصلاحات تأکید می‌کردند یا می‌گفتند که باید راهبردهای سیاسی در انتخابات معلوم شود، اما در تمام این مدت نیروهای اصلاح‌طلب بر مناقشات فی‌مابین خود افزودند و هیچ‌یک از طیف‌ها برای مصلحت مشترک و بلندمدت قدری از مواضع خود کوتاه نیامد.
اصلاح‌طلبان در این دوره از انتخابات نتوانستند آن‌طور که انتظار می‌رفت عرصه سیاست را در اختیار بگیرند یا بکوشند که افکار عمومی را قانع کنند که ائتلاف لزوما به معنای پذیرش جزئی‌ترین سیاست‌های دولت نبود. البته برای این اقناع عمومی لازم بود که از مدت‌ها پیش با انتقادهای کاربردی نشان می‌دادند که دولت و اصلاحات دو دایره منطبق با یکدیگر نیستند که هیچ تمایزی میان آنها وجود نداشته باشند. در پایان باز هم باید گفت که شرایط امروز اصلاح‌طلبان شاید به نفع پیروزی انتخاباتی اصولگرایان شود، اما نه به واسطه افزایش رأی اصولگرایان از سبد رأی اصلاح‌طلبان، بلکه به دلیل خالی‌بودن عرصه از رقابت است.

 

این مطلب برایم مفید است
1 نفر این پست را پسندیده اند