رقابت‌ انتخاباتی میان اصولگرایان و اصلاح‌طلبان وارد فاز خط و نشان کشیدن و کُری خوانی های انتخاباتی شده است. اصولگرایان با تکیه بر عملکرد اصلاح طلبان مجلس و نقدهایی که بدنه اجتماعی اصلاحات به نمایندگان فراکسیون امید وارد می کنند معتقدند فضا برای پیروزی شان فراهم شده است. اصلاح طلبان اما معتقدند دلخوری مردم از اصلاح طلبان لزوما به معنای پیروزی اصولگرایان نخواهد بود.

از سوی دیگر مدتهاست رایزنی های انتخاباتی از مرحله تعیین سازوکار و حرکت براساس آن فراتر رفته و به چینش کاندیداها و بستن لیست رسیده است. لیستی که قرار است هم کرسی های مجلس را با آن تصاحب کنند هم با معرفی چند سرلیست چهره و شاخص، از هم اکنون برای کرسی ریاست مجلس بعدی خیز بردارند.

کرسی ریاست بعد از لاریجانی به چه جریانی می رسد؟

اولین کسی که یک روز پیش از کلید خوردن نام‌نویسی کاندیداهای مجلس به ابهام‌ها و گمانه‌زنی‌ها پایان داد و اولین بمب انتخابات را منفجر کرد،‌ کسی نبود جز علی لاریجانی که ۱۲ سال است بر کرسی ریاست پارلمان تکیه زده است.

لاریجانی روز شنبه اعلام کرد که «در این دوره از انتخابات مجلس شورای اسلامی برنامه‌ای برای حضور ندارم». نکته‌ای که روز پیش در نشست خبری خود با اصحاب رسانه‌ و خبرنگاران به آن اشاره کرد. او در تشریح دلایلش برای خداحافظی با سیاست پارلمانی تاکید کرده بود: «حقیقت این است که من در مجلس دهم هم نظرم این بود ورود نکنم. آن زمان هم بزرگان و آقایانی تماس و نظر داشتند و به نحوی شد که من را برای حضور در مجلس قانع کردند. این بار هم برخی از بزرگان نامه نوشتند و با من صحبت کردند و من هم تلاش کردم آن‌ها را قانع کنم ۱۲ سال برای حضور در این عرصه کافی است و به نظرم این تصمیم لحظه‌ای نیست و مدتی است روی آن فکر کردم و امیدوارم همین مسیر طی شود».

 

انصراف لاریجانی اصولگرا که ۱۲ سال بی‌وقفه و گاهی حتی بی‌رقیب بر صندلی ریاست مجلس تکیه زده بود، تنها اردوگاه اصولگرایان را تکان نداد، بلکه پس‌لرزه‌های آن به جناح اصلاح‌طلبان هم رسیده است. اصلاح‌طلبان که با برد سی-هیچ و با رویای اکثریت به مجلس دهم پا گذاشته بودند، امید زیادی داشتند که بتوانند پس از سه دوره دوری از کرسی ریاست مجلس، این‌بار ریاست مجلس را تصاحب کنند، اما سد محکم لاریجانی خیلی زود آنان را متوقف کرد و با شکست عارف در فتح ریاست مجلس دهم، امیدشان خیلی زود ناامید شد و تلاش‌های عارف در سال‌های بعد هم بی‌نتیجه بود.

حال که لاریجانی کنار رفته است، نگاه برخی اصولگرایان به کاندیداهای احتمالی چون قالیباف و جلیلی است که ببینید آیا عزم ورود به انتخابات خواهند کرد یا نه.، اما در این سوی میدان سیاست هم اصلاح‌طلبان شاید فرصتی داشته باشند تا اسب خود را برای فتح ریاست مجلس هم زین کنند.

البته این در صورتی است که اصلاح‌طلبان بتوانند اول تکلیف سرلیستی را در میان خود حل کنند، موضوعی که محمد عطریانفر هم به آن تاکید دارد و می‌گوید: «امروز در میان مردم از عملکرد نمایندگان مجلس نارضایتی‌هایی وجود دارد که بر اساس آن اگر قرار باشد اصلاح‌طلبان آراء خاکستری را در انتخابات ۹۸ جذب کنند باید لیستی معرفی کنند که متفاوت و قابل توجه باشد که در این میان سرلیست‌ها می‌تواند موثر باشد و این همان نکته‌ای است که بسیار حائز  اهمیت است».

او می‌گوید: «اینکه از میان افرادی مانند عارف، مطهری، پزشکیان و خانم مولاوردی کدام گزینه احتمال بیشتری دارد باید گفت برای سرلیست شدن همه اینها گزینه‌های خوبی هستند که به تنهایی می‌توانند سرلیست باشند.»

مگر اصلاح طلبان می توانند به رئیس و مرئوس مجلس آینده فکر کنند؟

اما عباس عبدی، تحلیلگر سیاسی اصلاح‌طلب نگاه دیگری به این ماجرا دارد و مسئله اصلاح‌طلبان را چیزی جدای از می‌داند که رئیس و مرئوس در مجلس آینده چه کسانی باشند.

عبدی درباره اینکه آیا اصلاح‌طلبان می‌توانند برای ریاست مجلس آینده برنامه‌ریزی کنند و یا اینکه می‌توانند در نبود لاریجانی در شهر قم با رایزنی با علما، کاندیدایی داشته باشند، به خبرآنلاین می‌گوید: من اطلاعاتی چندانی درباره اینکه چه کسی نامزد نمایندگی و یا چه کسی نامزد برای ریاست مجلس می‌شود، ندارم و با توجه به مسایل مهم جاری در کشور اصلا هم پیگیر این مسائل نیستم. بنابراین نمی‌توانم به جزئیات سوالتان پاسخ بدهم.

او می‌گوید: اما مسئله کلی که می‌دانم این است که فکر نمی‌کنم کسی در میان اصلاح‌طلبان، در شرایط کنونی به این سوالات فکر جدی کند و کوششی برای پاسخ‌های اقناع کننده به آن‌ها داشته باشد.

این تحلیلگر سیاسی اصلاح‌طلب درباره دلیل این اتفاق هم می‌گوید: دلیلش هم این است که هنوز انتخابات برای اصلاح‌طلبان موضوعیت پیدا نکرده است.

عباس عبدی تاکید کرد: در شرایط کنونی جامعه و اوضاعی که پیش آمده است و اینکه دست‌اندرکاران امر نمی‌خواهند تحولی در فضای انتخاباتی به وجود بیاید، به نظرم اصلاح‌طلبان با ادامه وضع موجود، قادر به شرکت در انتخابات نیستند و اگر هم قادر نباشد، دلیلی هم ندارد که راجع به رئیس و مرئوس مجلس آینده فکر کنند.

 

این مطلب برایم مفید است
8 نفر این پست را پسندیده اند