بعد از شکست مقابل عراق، ملی‌پوشان از حرف زدن درباره تیم ملی طفره می‌روند. غیر از سه، چهار بازیکن که در گفت‌وگوی رسمی با رسانه‌ها، از مردم عذرخواهی کردند و گفتند در بازی‌های باقی‌مانده جبران می‌کنند، بقیه تمایلی به حرف زدن ندارند و فقط در درددل‌ها و مکالمه‌های خصوصی‌شان به تصمیم‌های مارک ویلموتس معترض هستند. دیروز تلاش کردیم با دو بازیکن تیم ملی درباره شکست مقابل عراق و وضعیت این تیم حرف بزنیم، اما این بازیکنان مایل به گفت‌وگو نبودند. البته یکی از این دو بازیکن خارج از بحث مصاحبه، حرف‌هایی زد که جالب بود. این بازیکن که به شدت از شکست تیم ملی مقابل بحرین و عراق شاکی بود، گفت: «با این شرایط امکان ندارد در آینده نتایج خوبی بگیریم. البته هنگ‌کنگ را در تهران و کامبوج را در خانه حریف می‌بریم، اما با بحرین و عراق به مشکل می‌خوریم مگر این‌که فدراسیون فوتبال یقه سرمربی را بگیرد و از او کار بخواهد.»

این ملی‌پوش تأکید کرد: «ویلموتس آدم کوچکی نیست، فوتبالیست بزرگی بوده و در مربی‌گری هم کارنامه بدی ندارد، ولی اصلاً آن جدیت لازم برای هدایت تیم ملی را از او نمی‌بینیم. به خصوص برای بچه‌هایی که عادت کرده بودند با کی‌روش کار کنند، ویلموتس مثل شوخی است. ویلموتس و کی‌روش خیلی با هم فرق دارند؛ اگر کی‌روش را یک ماشین واقعی در نظر بگیریم، ویلموتس مثل ماشین کوکی و ماشین اسباب‌بازی است.»

بازیکن تیم ملی که از بی‌تفاوتی ویلموتس شاکی بود، گفت: «کی‌روش به تیم ملی شخصیت و اعتبار داده بود. او برای تیم ملی یک ساختار مناسب درست کرد و به ما یاد داد وقتی پیراهن تیم ملی را می‌پوشیم، کاری کنیم جایگاه این لباس بالاتر برود و خودمان هم کیفیت‌مان را بالا ببریم، ولی ویلموتس اصلاً به این مسائل کاری ندارد و رفتارش یک شکلی است که انگار تیم ملی را مثل یک تیم باشگاهی اداره می‌کند. این شرایط اصلاً به نفع تیم ملی نیست و در درازمدت، انگیزه‌ها را هم از بین می‌برد. فدراسیون باید خیلی جدی‌تر با ویلموتس برخورد کند و از او کار و تلاش بیشتری بخواهد.»

این مطلب برایم مفید است
32 نفر این پست را پسندیده اند