محمدعلی بصیری در گفت و گویی در پاسخ به این که آیا نامه رئیس جمهور به سران کشورهای عربی دیرهنگام بود گفت: البته اگر با دید غیر واقعی نگاه کنیم شاید دیر هنگام بودن ارسال نامه ها درست باشد که اگر زودتر اقدام می شد، بی­ اعتمادی میان کشورهای  منطقه و حتی برخوردهای هزینه­ دار که زخم­هایی بر  امنیت منطقه است، وارد نمی شد، پس اگر زودتر این نامه ارسال می شد از این هزینه­ ها کاسته می شد! اما نمی توان به طور آرمانی و ذهنی این قضاوت یک طرفه راداشته باشیم. چه بسا اگر قبلتر نامه ها ارسال می شد این احساس نیاز از طرف  های مقابل هنوز بوجود نیامده بود. اکنون ما امیدواریم این نامه ها جواب مثبت را دریافت کنند.

 

وی افزود: البته اگر این نامه ها با این دلیل واقع­گرایانه که کشورهای منطقه همواره امنیت را خارج از منطقه و به صورت خرید از پایگاه های خارجی تامین کرده اند اما اکنون هزینه ­های هنگفتی که برای نفت در برابر امنیت داده می شود عملا از آنها حفاظت نکرده و گمشده آنها که امنیت ، ثبات و استمرار و صادرات امن انرژی است اکنون ضربه خورده و بسیار شکننده شده است، شاید در این صورت از نامه ها استقبال بیش­تری شده و اجرایی­ تر شود.

 

وی در پایان اضافه کرد: براساس این تحلیل نمی توانیم بگوییم نامه فوق دیرهنگام بوده است. چه بسا قبلا خود ایران  نیاز به امنیت را مثل اکنون احساس نمی­کرد و فکر می­کرد می تواند یک­طرفه امنیت را تامین­ کند. عربستان هم چنین احساسی نمی­کرد و اگر نامه­ هایی می­رفت رد می­ شد و یا مسکوت می­ ماند. چون معتقد بود هفتاد سال امنیت را از بیرون منطقه با دادن نفت در حوزه خودم بدست آورده ام! اما امروز همه مجاب شدند، هم ایران وهم عربستان که بهترین راهکار، تامین امنیت جمعی و همکاری متقابل است. بدون دخالت قدرت­های بزرگ که خود می تواند شکننده امنیت باشند.

 

این مطلب برایم مفید است
32 نفر این پست را پسندیده اند